Reklama

Bądź wierny. Idź

Pod takim hasłem 13 grudnia ub. r. odbyło się w Krośnie spotkanie tych wszystkich, którzy nie zapomnieli, czym był stan wojenny w Polsce i tych, którzy tę wiedzę pragnęli posiąść. Spotkały się bowiem pokolenia uczestników tamtych wydarzeń, internowanych i licznie zebranej młodzieży z Krosna i okolic.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Sympozjum naukowe „Stan wojenny w Polsce południowo-wschodniej” zostało przygotowane przez Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Rzeszowie i Podkarpackie Centrum Edukacji Nauczycieli w Rzeszowie Oddział w Krośnie we współpracy z Wydziałem Nauki Katolickiej Kurii Metropolitalnej w Przemyślu, Krośnieńską Kapitułą Kolegiacką, Zarządem Regionu Podkarpacie NSSZ „Solidarność” oraz Centrum Doskonalenia Nauczycieli w Sanoku. Pomysłodawcą i duszą tego ogromnego przedsięwzięcia był ks. dr Waldemar Janiga, który już po raz kolejny zgromadził tych wszystkich, którzy pragną w życiu poznać trochę więcej i przeżyć równie wiele. Spotkanie rozpoczęło się w kościele parafialnym pw. św. Piotra i św. Jana z Dukli w Krośnie programem artystycznym, przygotowanym przez młodzież Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 5 w Krośnie pod opieką Anny Lichoń i Katarzyny Zajdel. W programie wykorzystano poezję i piosenki stanu wojennego, które powstawały w zakładach pracy i obozach internowania. Były również wspomnienia aresztowanego Marcina Hejnara, który po raz pierwszy od 25 lat wspominał szczegółowo to, co w jego życiu było takie trudne i bolesne. Była kolęda stanu wojennego zaśpiewana jak 25 lat temu u Ojców Kapucynów w Krośnie przez Steve’a - Stefana Trusza... Były łzy wzruszenia, nie tylko u starszych. Było spotkanie w kościele, jak za czasów stanu wojennego. Było przesłanie młodzieży, powtórzone za Herbertem - Bądź odważny! Strzeż się dumy niepotrzebnej! Strzeż się oschłości serca! Czuwaj! Bądź wierny! Idź!
Nastrojowość i powagę podtrzymało modlitewne skupienie w czasie Mszy św., której przewodniczył abp Józef Michalik metropolita przemyski. Liturgia zgromadziła i zjednoczyła w modlitwie za Ojczyznę wszystkich księży, przedstawicieli władz miasta Krosna, województwa i kuratorium, działaczy „Solidarności”, internowanych, wykładowców, młodzież i pedagogów, a Ksiądz Arcybiskup przypomniał, czym była i jest dzisiaj odpowiedzialność za Ojczyznę i jak powinna wyglądać służba i poświęcenie dla niej.
Tuż po Mszy św. rozpoczęła się I część sympozjum naukowego poprowadzonego przez Annę Lichoń. Jako pierwszy, z referatem „Stan wojenny w Polsce południowo-wschodniej” wystąpił Mariusz Krzysztofiński z Instytutu Pamięci Narodowej Oddział w Rzeszowie, który przedstawił rys historyczny dotyczący wydarzeń sprzed 25 lat. Dla wielu obecnych było to wspomnienie fragmentu ich życia. Kolejny prelegent, ks. dr Piotr Steczkowski z Uniwersytetu Rzeszowskiego i Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, mówił o „Świadomości stanu wojennego”, która funkcjonuje w polskim narodzie, i która często jest błędna, bo ufa bardziej doktrynom politycznym niż własnej intuicji i rozsądkowi.
II część sympozjum była także spotkaniem z historią, tym razem jednak zawężoną do dziejów Kościoła w trudnych czasach stanu wojennego i lat 80. Temat prelekcji przypomniał zebranym, jak ogromną rolę w dziejach Polski odegrał Kościół. Był on ostoją wolności i nadziei, dawał moc i poczucie sensu działania. Ks. prof. Stanisław Nabywaniec z Uniwersytetu Rzeszowskiego wygłosił referat na temat „Posługi duszpasterskiej Kościoła w okresie stanu wojennego”. Przede wszystkim Ksiądz Profesor uświadomił wszystkim, że naród i jego walka nie istniałyby, lub wyglądałyby zupełnie inaczej bez duchowego i materialnego wsparcia Kościoła. „Działania Służby Bezpieczeństwa wobec Kościoła katolickiego na terenie województwa krośnieńskiego w latach 80.”, to tytuł ostatniego wykładu przygotowanego przez dr. Krzysztofa Kaczmarskiego z Instytutu Pamięci Narodowej Oddział w Rzeszowie, który mówił o sposobach inwigilacji duchowieństwa, próbach wciągnięcia księży do kartoteki tajnych współpracowników, pseudonimach nadawanych przez SB, przesłuchaniach i utrudnieniach w posłudze duszpasterskiej. Słuchaczom zostały przybliżone sylwetki wielkich i wytrwałych w walce księży, tych, którzy już odeszli i tych, którzy zdążą być może jeszcze wiele opowiedzieć.
Sympozjum przeszło do historii, pozostała jednak zaduma nad tragicznymi losami Polski, o których trzeba pamiętać.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2007-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Twórcy filmu "Najświętsze Serce": szatan nie chciał tego filmu

2026-02-18 15:50

[ TEMATY ]

film

Najświętsze Serce Pana Jezusa

Najświętsze Serce

Materiały promocyjne filmu Najświętsze Serce

Film Najświętsze Serce (Sacré Coeur)

Film Najświętsze Serce (Sacré Coeur)

Na ekrany polskich kin wchodzi film, który – jak mówią reżyserzy - obudził Francję. „Najświętsze Serce” to opowieść o miłości Boga, która ma być odpowiedzią na przemoc, samotność i duchowe zagubienie współczesnego świata. W rozmowie z Vatican News reżyserzy i scenarzyści Sabrina i Steven Gunnell mówią o modlitwie, znakach i duchowej walce towarzyszącej powstawaniu filmu.

Impulsem do realizacji obrazu była rodzinna pielgrzymka do sanktuarium Notre-Dame du Laus na południu Francji w sierpniu 2023 roku. „Inspiracja przyszła tak naprawdę z nieba, od Opatrzności Bożej” – mówi Sabrina Gunnell. Słuchając świadectw, odkryli, że Najświętsze Serce Pana Jezusa było obecne w ich historii „od samego początku”.
CZYTAJ DALEJ

40 pytań Jezusa: "Czemu bojaźliwi jesteście, małej wiary?"

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

Strach nie oznacza braku wiary. Oznacza, że jesteśmy ludźmi. Jezus nie zawstydza uczniów – prowadzi ich głębiej. Lęk mówi: „Jestem sam”. Wiara odpowiada: „On jest ze mną”.
CZYTAJ DALEJ

Nasz grzech i ciężar płonącego świata – Andrea Tornielli komentuje homilię Leona XIV w Środę Popielcową

2026-02-19 17:40

[ TEMATY ]

Wielki Post

Środa Popielcowa

Papież Leon XIV

Vatican Media

„Jak rzadko spotyka się dorosłych, którzy się nawracają, osoby, firmy i instytucje, które przyznają, że popełniły błąd!”. Słowa wypowiedziane przez papieża Leona w homilii podczas Mszy Popielcowej ukazują rzeczywistość naszych czasów: żyjemy otoczeni przez ludzi, przedsiębiorstwa i instytucje na każdym poziomie, które z trudem przyznają się do błędu. My sami z ogromnym trudem uznajemy, że zawiniliśmy, i prosimy o przebaczenie, przyznając się do naszych win.

Początek Wielkiego Postu jest dla chrześcijan wielką okazją, by uznać siebie za grzeszników potrzebujących pomocy i przebaczenia. Zwraca uwagę, że Następca Piotra chciał podkreślić wymiar wspólnotowy tego doświadczenia: „Kościół istnieje także jako proroctwo wspólnot, które uznają swoje grzechy”. Zamiast nieustannie szukać zewnętrznego wroga, zamiast patrzeć na świat, uważając siebie zawsze za mających rację i stojących po właściwej stronie, jesteśmy wezwani do postawy pod prąd oraz do „odważnego podjęcia odpowiedzialności” - osobistej, ale także zbiorowej.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję