W sanktuarium Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej w Rokitnie odbywają się rekolekcje KAMUZO, czyli Kurs Animatorów Muzycznych Oazy (31 stycznia – 9 lutego).
KAMUZO to rekolekcje Ruchu Światło-Życie, które przygotowują do muzycznego zaangażowania we wspólnocie Kościoła. Ich celem jest pogłębienie życia wewnętrznego poprzez formację liturgiczną, modlitewną oraz kształcenie muzycznych umiejętności i pogłębianie wrażliwości muzycznej.
– Są to rekolekcje podczas, których przez muzykę chcemy prowadzić ich uczestników do Pana Boga, ale też uczyć ich w jaki sposób mogą muzyką posługiwać wobec swoich wspólnot oazowych czy parafialnych, robiąc to dobrze zgodnie z przepisami liturgicznymi – mówi ks. Łukasz Parniewski, moderator Diakonii Muzycznej Ruchu Światło-Życie Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej.
W rekolekcjach bierze udział 37 uczestników, zaś ich tematyka nawiązuje do obecnego roku duszpasterskiego w Polsce, który jest poświęcony Eucharystii.
– Jest to moje siódme KAMUZO, natomiast po raz trzeci przyjechałam na rekolekcje jako animatorka. Pomimo tego, że obecnie trwa u mnie sesja, to nie wyobrażam sobie spędzić ferie nie będąc przede wszystkim u Matki Cierpliwie Słuchającej, ale też bez modlitwy śpiewem i tego poczucia wspólnoty – mówi Dominika Majka z parafii św. Józefa Oblubieńca w Zielonej Górze, która obecnie studiuje we Wrocławiu.
W rekolekcyjnym programie przewidziana jest codzienna Eucharystia, modlitwa Liturgią Godzin, spotkania w małych grupach animatorskich oraz adoracja Najświętszego Sakramentu.
W sanktuarium Pani Cierpliwie Słuchającej od 21 stycznia trwa Kamuzo, czyli rekolekcje diecezjalnej diakonii muzycznej Ruchu Światło-Życie. 26 stycznia dojechali pierwsi uczestnicy tegorocznego ORAMuz.
Kamuzo (Kurs Animatorów Muzycznych Oazy) to rekolekcje skierowane przede wszystkim do młodzieży licealnej i studentów. Natomiast ORAMuz (Oaza Rekolekcyjne Animatorów Muzycznych) to propozycja dla osób pracujących, małżeństw i rodzin, czyli tych, którzy nie mogą pozwolić sobie na dłuższy urlop. Oba typy rekolekcji przygotowują do posługi muzycznej w parafiach i wspólnotach, także podczas różnych wyjazdów. Uczestnicy ćwiczą dykcję i emisję głosu, mają możliwość nauki gry na gitarze i oczywiście poznają pieśni, zarówno nowe, jak i tradycyjne.
Każdego roku 15 stycznia i w najbliższą po tym dniu niedzielę ojcowie i bracia paulini radośnie przeżywają uroczystość św. Pawła Pierwszego Pustelnika. Do należytego uczczenia swego Patrona i Patriarchy przygotowują się przez nowennę nazywaną "Pawełkami".
Wierni w dniach nowenny licznie gromadzą się w Bazylice Jasnogórskiej i przy dźwiękach orkiestry śpiewają hymny wysławiające bohaterskie życie świętego Pustelnika z Egiptu. Przez bogate dziedzictwo duchowe Zakonu Paulinów wciąż przywoływana jest postać św. Pawła z Teb. Często spotykamy pytanie: Jaki jest związek paulinów ze św. Pawłem Pierwszym Pustelnikiem?
Opowiadanie odsłania chwilę, w której król przestaje iść na czele ludu. Wiosna jest czasem wypraw wojennych, a Dawid zostaje w Jerozolimie. Zaczyna się od wygody, która nie stawia oporu pokusie. Dawid chodzi po dachu pałacu i patrzy z góry. Ten szczegół ma ciężar. Narracja jest oszczędna i chłodna. Tym wyraźniej widać, jak władza staje się narzędziem ukrycia. Król widzi, a potem coraz częściej „posyła”. Posyła po kobietę, posyła po męża, posyła list z rozkazem śmierci. Batszeba kąpie się, a narrator podkreśla czasowniki władzy: Dawid posłał po nią i wziął ją do siebie. Wzmianka o jej oczyszczeniu po nieczystości przypomina język Prawa i potwierdza, że poczęcie wiąże się z tą nocą. Potem przychodzi wiadomość o ciąży. W tle stoi Uriasz Chetyta, mąż Batszeby, cudzoziemiec wierny Izraelowi. Imię Uriasza (Uriyyāhû) niesie Imię Pana. Dawid sprowadza go z frontu, wypytuje o wojnę i odsyła do domu z podarunkiem z królewskiego stołu. Uriasz śpi jednak przy bramie pałacu wraz ze sługami. W dalszym ciągu opowiadania uzasadnia to pamięcią o Arce i o wojsku w polu. Jego postawa obnaża serce króla. Dawid upija Uriasza, a on nadal nie schodzi do domu. Król pisze list do Joaba z rozkazem ustawienia Uriasza w najcięższym miejscu bitwy i odstąpienia od niego. List niesie sam Uriasz. To obraz człowieka niosącego własny wyrok. Ginie Uriasz i giną także inni żołnierze. Zło rozlewa się poza prywatny grzech i dotyka wspólnoty. Tekst jeszcze nie pokazuje Natana, a już waży cisza Boga. Słowo Pana wróci i nazwie grzech po imieniu. Pomazaniec potrzebuje prawdy, aby wejść na drogę nawrócenia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
