Chrześcijanie na całym świecie w dn. 18-25 stycznia obchodzą 100. jubileusz Ekumenicznego Tygodnia Powszechnej Modlitwy o Jedność Chrześcijan. W tym roku wspólnym nabożeństwom i modlitwom o jedność wiernych różnych wyznań chrześcijańskich patronują słowa zaczerpnięte z Pierwszego Listu św. Pawła do Tesaloniczan: „Nieustannie się módlcie!” (1Tes 5, 17). Jak podkreślał II Sobór Watykański, osiągnięcie jedności chrześcijan przerasta ludzkie siły i zdolności. Stąd, aby rozwijało się dzieło ekumeniczne, niezbędna jest modlitwa. Dobrze się więc składa, że jubileuszowym obchodom Tygodnia przyświeca właśnie to wezwanie.
Jak możemy przeczytać w tegorocznym Liście Rady ds. Ekumenizmu Konferencji Episkopatu Polski, „powodzenie w dążeniu do pełnej i widzialnej jedności zależy od otwarcia się na prawdę i od dialogu, który służy wspólnemu szukaniu prawdy z poszanowaniem własnej tożsamości. Dlatego działaniem na wskroś ekumenicznym jest stawanie się uczniem Chrystusa, karmienie się słowem Bożym i poznawanie nauki własnego Kościoła, rzetelna katecheza, czytelne świadectwo chrześcijańskiego życia, głębokie uczestnictwo w liturgii oraz wytrwała modlitwa”. W świetle tych słów, warto podkreślić, że w zakresie działań ekumenicznych Polska może poszczycić się wieloma dokonaniami. Wśród nich warto wymienić powstanie Polskiej Rady Ekumenicznej (1946 r.) jeszcze przed Światową Radą Kościołów (1948 r.) oraz istnienie Deklaracji Kościołów chrześcijańskich w Polsce o wspólnym uznaniu sakramentu chrztu, podpisanej w 2000 r. Poza tym, od 2000 r. charakter ekumeniczny ma Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom prowadzone przez trzy organizacje charytatywne: rzymskokatolicką „Caritas”, ewangelicką „Diakonię” i prawosławny „Eleos”. Istotne dla ekumenizmu są również organizowane co roku Ekumeniczne Dni Biblijne.
Spośród wielu istotnych wydarzeń w historii ruchu ekumenicznego warto wymienić rok 1908, w którym Tydzień został zainicjowany przez duchownych anglikańskich (S. Jones i L.T. Wattson). W 1944 r. powstała ekumeniczna wspólnota z Taizé, która organizuje rekolekcje ekumeniczne dla młodzieży oraz Międzynarodowe Spotkania Młodych (Pielgrzymka Zaufania przez Ziemię). Od 1960 r. istnieje Sekretariat ds. Jedności Chrześcijan (dziś Papieska Rada Popierania Jedności Chrześcijan), zaś w 1964 r. Sobór Watykański II przyjął Dekret o ekumenizmie. Porozumienie katolików i luteranów wyznaczają daty 1965 i 1970, kiedy nawzajem proszono się o przebaczenie, natomiast dialog teologiczny między Kościołami prawosławnym i katolickim rozpoczął się w 1979 r. spotkaniem Jana Pawła II z patriarchą ekumenicznym Konstantynopola Dimitriosem. W 1995 r. Jan Pawel II ogłosił encyklikę „Ut unum sint” o działalności ekumenicznej Kościoła oraz spotkał się w Watykanie z patriarchą ekumenicznym Konstantynopola Bartłomiejem I. W 1997 r. odbyło się II Europejskie Zgromadzenie Ekumeniczne w Grazu, zaś w 1999 r. Kościoły katolicki i luterański podpisały Wspólną Deklarację w sprawie nauki o usprawiedliwieniu.
Na polu ekumenizmu ziarna wspólnych wysiłków już kiełkują. Potrzeba jednak wiele pracy, aby mogły one przynieść oczekiwany owoc: „Aby wszyscy stanowili jedno” (J 17, 21a).