Reklama

Świątynia nad Pilicą

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Przed wiekami Sulejów był niewielką wsią nad Pilicą, która należała do rycerskiego rodu Habdanków z Krakowa. W roku 1176 z fundacji Kazimierza Sprawiedliwego powstało tu opactwo Cystersów, a w roku 1184 arcybiskup gnieźnieński Zdzisław herbu Koźle Rogi erygował parafię pw. św. Floriana. W 1261 r. Sulejów spalili Tatarzy. Odbudowany w latach 1279-1292, został lokowany na prawie niemieckim. Król Władysław Łokietek odbywał tutaj wiece i sądy królewskie. W roku 1656, potem ponownie w 1731 r. Sulejów w poważnym stopniu zniszczyli Szwedzi. W czasach porozbiorowych przez miasto biegła granica prusko-austriacka. Cystersi przebywali tu do 1819 r., kiedy to klasztor uległ likwidacji. Sulejów zniszczony był także w latach 1939-1945 przez wojska niemieckie. Obecnie rzeka Pilica rozgranicza archidiecezję łódzką i diecezją radomską.
Kościół parafialny pw. św. Floriana i św. Leonarda góruje nad Sulejowem. Usytuowany na wzgórzu leżącym nad brzegiem Pilicy, jest trzecią z kolei świątynią wzniesioną w tym malowniczym miejscu. Pierwsza, drewniana, która stanęła tu pod koniec XII wieku, została rozebrana w roku 1640. Na jej miejscu wzniesiono nową budowlę, ufundowaną przez Cystersów. Tę świątynię rozebrano na początku XX wieku, aby w latach 1901-1903 wybudować murowany, obszerniejszy kościół, zaprojektowany w stylu neogotyckim przez Feliksa Nowickiego, a konsekrowany 1 września 1908 r. przez bp. Stanisława Zdzitowieckiego, ordynariusza kujawsko-kaliskiego.
W stylu neogotyckim został również wykonany ołtarz główny kościoła i ołtarz Najświętszego Serca Jezusowego w nawie bocznej, a także stalle, ławki i konfesjonały. W kościele zwracają uwagę zabytkowe obiekty, takie jak renesansowa chrzcielnica, figura Matki Bożej, ambona, późnobarokowy ołtarz boczny św. Floriana i Matki Bożej Pocieszenia, przeniesiony z poprzedniej świątyni. Przed kościołem ustawiona jest figura Matki Bożej Niepokalanie Poczętej - wotum parafian sulejowskich dla Niepokalanej z okazji ponowienia 5 maja 1957r. Ślubów Jasnogórskich. W roku 1992 wzniesiono nową, murowaną plebanię, a ostateczne prace wykończeniowe przeprowadzono w roku 1998.
Parafianie chętnie uczestniczą w modlitewnych spotkaniach kół Żywej Róży, Bractwa Najświętszego Sakramentu, Franciszkańskiego Zakonu Świeckich. Gorliwie angażują się w pracę chóru parafialnego, scholi młodzieżowej, asysty. Uroczyste celebracje liturgiczne zawsze uświetnia obecność druhów Ochotniczej Straży Pożarnej ze znakomitą strażacką orkiestrą dętą. W pierwsze soboty miesiąca na modlitwie w intencji chorych gromadzą się członkowie Arcybractwa Serca Jezusowego i Matki Bożej Bolesnej. 15 września, gdy Kościół wspomina Najświętszą Maryję Pannę Bolesną, Arcybractwo obchodzi swoje święto patronalne. W tym dniu chorzy zostają otoczeni szczególną modlitwą i posługą. Chorymi parafianami opiekuje się również grupa uczniów-wolontariuszy z miejscowej Szkoły Podstawowej. Bardzo dobrze układa się także współpraca kapłanów z dyrektorami, nauczycielami i uczniami Szkoły Podstawowej, Gimnazjum oraz Liceum Ogólnokształcącego.
Na terenie parafii znajdują się trzy kaplice: pierwsza - pw. św. Jana Chrzciciela, w Białej, druga - na „Polance” oraz trzecia (w bliskim sąsiedztwie kościoła) - pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, ufundowana w roku 1640 przez Jadwigę i Baltazara Ligęzków. W każdej z kaplic sprawowane są niedzielne Msze św. Latem w kaplicy na „Polance” Eucharystia celebrowana jest codziennie o godz. 18. W kaplicy, w Białej, ma miejsce Msza św. również w pierwsze piątki miesiąca, a w okresie Wielkiego Postu - Droga Krzyżowa. Kaplicę zbudowali mieszkańcy Białej przy wsparciu proboszcza parafii św. Floriana ks. kan. Zygmunta Czyża i śp. ks. Jerzego Wiśniewskiego, ówczesnego wikariusza. Poświęcona została przez abp. Władysława Ziółka. Klasycystyczna kaplica pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła, z pierwszej połowy XIX wieku, znajduje się na cmentarzu. Główny parafialny odpust obchodzony jest w niedzielę po 4 maja. Do przeżywania odpustowych uroczystości wspólnota parafialna przygotowuje się, uczestnicząc w Triduum Eucharystycznym.
Ks. kan. Zygmunt Czyż, od 1985 r. proboszcz parafii, rozpoczął już przygotowania do zbliżającej się 100. rocznicy konsekracji parafialnego kościoła. Obchody rocznicowe zostały zaplanowane w początku wrześniu tego roku. Przed jubileuszowymi uroczystościami Ksiądz Proboszcz pragnąłby dokończyć budowę parkanu otaczającego kościół oraz parkingu. Nade wszystko jednak stara się o właściwe duchowe przygotowanie wszystkich parafian do przeżywania tej pięknej rocznicy. Księdzu Kanonikowi i wspierającej go wspólnocie parafialnej życzymy, aby podjęte zamierzenia zostały pomyślnie zrealizowane.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2008-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

Norwegia: Rap i black metal zamiast noblistów w kanonie szkolnym

2026-03-14 17:31

[ TEMATY ]

Norwegia

Adobe Stock

Rap imigranckich artystów, black metal i klasyczna muzyka Edwarda Griega znalazły się wśród treści edukacyjnych dla szkół zaproponowanych w tym tygodniu przez norweskie ministerstwo edukacji. Na listach zabrakło klasyków literatury – Henryka Ibsena oraz noblistów Knuta Hamsuna i Jona Fosse.

Podziel się cytatem Wśród propozycji znalazła się m.in. kompozycja Griega „W grocie Króla Gór”, napisana do dramatu „Peer Gynt”. Obok niej pojawiają się utwory tworzonego przez artystów o indyjskich i egipskich korzeniach duetu Karpe oraz raperki o somalijskim pochodzeniu Musti. Listę uzupełniają nagrania blackmetalowego zespołu Dimmu Borgir.
CZYTAJ DALEJ

40 pytań Jezusa: „Czy widzisz tę kobietę?”

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

Jezus uczy patrzeć sercem, nie oceną. Boże spojrzenie sięga głębiej niż etykiety.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję