Za nami kolejny, tym razem jubileuszowy - 65. Międzynarodowy Festiwal Chopinowski w Dusznikach-Zdroju zorganizowany pod patronatem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Tegoroczna edycja odbyła się w dniach 6-14 sierpnia br. i przypadła w 200. rocznicę urodzin Kompozytora.
Uzdrowisko
Reklama
Duszniki-Zdrój to miasto w południowo-zachodniej Kotlinie Kłodzkiej. Początki malowniczo położonego miasta sięgają średniowiecza. Największym bogactwem Dusznik są lecznicze źródła mineralne. Dusznickie uzdrowisko rozkwitło w XVIII wieku. Zaczęli tutaj przyjeżdżać kuracjusze z całej Europy. Do końca II wojny światowej miasto było niemieckie i nazywało się Bad Reinerz. Wodę źródlaną pili w Dusznikach wielcy kompozytorzy - Feliks Mendelssohn Bartholdy i Fryderyk Chopin. Stosowano wówczas nowatorską metodę leczenia górnych dróg oddechowych - chorym aplikowano preparaty z mleka koziego i serwatkę. Dopiero później przekonano się, że ta terapia nie jest dobra. Bardziej Fryderykowi służył klimat górski.
„Świeże powietrze i serwatka, którą pijam skwapliwie, tak mię postawiły na nogi, że jestem całkiem inny niż w Warszawie” - pisał do przyjaciela.
Młody Fryderyk trochę się tu nudził. W liście do przyjaciela pisał, że „rano, najpóźniej o godz. 6 już wszyscy przy źródle. Tu dopiero kiepska, dęta muzyka. Po obiedzie jeszcze większa maskarada niż rano, bo każdy wystrojony, każdy w innym niż rano pokazuje się kostiumie. Znów muzyka paskudzi, a tak chodzi się już do samego wieczora”. Artysta przebywał tu od 3 sierpnia do września 1826 r. i wraz z matką, i siostrami pozostał tu ponad miesiąc. W czasie kuracji Chopina odbyły się też jego pierwsze dwa zagraniczne koncerty. Dochód został przeznaczony na rzecz czwórki dzieci osieroconych przez jednego z miejskich sukienników. Być może to wydarzenie stało się inspiracją, gdy komponował słynny Marsz żałobny c-moll.
W Dusznikach można napić się wody ze źródeł: „Jan Kazimierz” (idealna na wrzody żołądka), „Pieniawa Chopina” (na górne drogi oddechowe), „Agata” i „Jacek”.
W Dusznikach nad rzeką Bystrzycą od XVI wieku wytwarza się papier czerpany. Znajduje się tutaj stara XVII-wieczna Papiernia, obecnie mieści się w niej Muzeum Papiernictwa z bogatą polichromią. W Muzeum zobaczyć można pokazową produkcję papieru czerpanego. Masa wykonana z włókien celulozowych, po zaczerpnięciu na sito, następnie po odciśnięciu wody i wysuszeniu przekształca się w arkusze. Stanowi to główną atrakcję dla tysięcy turystów, ponieważ każdy może spróbować swoich sił. W Muzeum zgromadzono wiele cennych pamiątek związanych z historią papieru i przemysłu papierniczego.
Fryderyk jako kuracjusz musiał zażywać kuracji kąpielowych, pić wodę zdrojową, pić modną wówczas żętycę. W wolnym czasie odwiedzał wszystkie atrakcje turystyczne, wówczas bardzo popularne, jak Zamek Homole na Wzgórzach Lewińskich, Wzgórze Rozalii, z dzisiejszą pustelnią. Młody Fryderyk odwiedził także Papiernię Dusznicką i kupił tutaj papier listowy, na którym następnie pisał listy. Ile tak naprawdę tych listów napisał, nie wiemy, ale do dzisiaj zachowały się dwa - są one przechowywane w Warszawie i w Belgii.
Wystawa
Reklama
W pierwszym tygodniu sierpnia w Muzeum Papiernictwa została otwarta wystawa pt. „A papier, na którym Ci piszę, jest z Reinerz. Fryderyk Chopin w Dusznikach-Zdroju” upamiętniająca pobyt Fryderyka Chopina w Dusznikach-Zdroju, którą zorganizował Jan Bałchan. Celem wystawy jest przypomnienie wydarzeń z 1826 r. oraz przedstawienie tradycji chopinowskich kultywowanych w sudeckim kurorcie zarówno w czasach niemieckich, jak i po II wojnie światowej. Na wystawie upamiętniającej pobyt Chopina w Dusznikach ukazane są dusznickie tradycje powojenne: ryciny, grafiki przedstawiające Duszniki z początku XIX wieku, wypożyczone z Ossolineum z Muzeum Ziemi Kłodzkiej, oryginalne przewodniki turystyczne, które prawdopodobnie czytał kompozytor i jego rodzina w trakcie pobytu w Dusznikach i wiele innych ciekawych eksponatów. Wystawę można oglądać do 1 października br.
Uroczystego otwarcia wystawy dokonano 6 sierpnia br. przy udziale m.in. Zbigniewa Szczygła, wicemarszałka województwa dolnośląskiego, Krzysztofa Baldego, starosty kłodzkiego oraz Grzegorza Średzińskiego, burmistrza Dusznik-Zdroju. Podczas wernisażu znany Edwin Petrykat odczytał list Fryderyka Chopina do Wilhelma Kolberga napisany 18 sierpnia 1826 r. w Dusznikach.
Festiwale
W 1897 r. z inicjatywy Wiktora Magnusa postawiono na cześć Fryderyka Chopina obelisk z jego popiersiem, a tuż po II wojnie światowej, w sierpniu 1946 r., w 120. rocznicę słynnego recitalu, odbył się w Dusznikach I Międzynarodowy Festiwal Chopinowski, który cieszy się wielką sławą na całym świecie, a którego współinicjatorem był Wojciech Dzieduszycki.
Organizacją Międzynarodowych Festiwali Chopinowskich w Dusznikach zajmuje się Fundacja Międzynarodowych Festiwali Chopinowskich z siedzibą w Dusznikach (więcej na stronie: www.chopin.festival.pl). Dyrektorem arstystycznym Festiwalu jest wybitny polski pianista Piotr Paleczny.
„8 Fryderyków”
Od 1 maja br. do 31 grudnia br. na terenie miasta Duszniki-Zdrój trwa akcja promocyjna monety okolicznościowej. Na awersie monety widnieje herb miasta, przedstawiający wizerunek św. Piotra z kluczem w prawej ręce i księgą w lewej, na tle fragmentu muru ceglanego, wznoszącego się po lewej stronie. Rewers monety zawiera wizerunek Dworku im. F. Chopina, położonego w centrum zabytkowego Parku Zdrojowego.
20 maja 2026 roku zmarł dr Krzysztof Czajkowski, wykładowca Uniwersytetu Jana Długosza w Częstochowie. Żył 63 lata. Z Uczelnią był związany od 1 października 1990 roku (gdy występowała jeszcze pod nazwą Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Częstochowie). Był pracownikiem Instytutu Filologii Polskiej Wydziału Filologiczno-Historycznego, a następnie po zmianie nazwy Wydziału Humanistycznego (w 2019 roku).
Pełnił różnorodne funkcje, w tym m.in. był dyrektorem Instytutu Filologii Polskiej. Przez lata był koordynatorem Letniej Szkoły Języka i Kultury Polskiej, która funkcjonowała przy WSP, a następnie Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie.
Drodzy bracia i siostry,
Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią.
Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989).
Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących.
Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki.
Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę.
22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica.
Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy.
Podziel się cytatem
Do bazyliki w Jablonnem w regionie Libereca powróciła w sobotę skradziona niedawno czaszka św. Zdzisławy. Relikwię przekazali przedstawiciele policji na zakończenie pielgrzymki zorganizowanej w dniu świętej.
Konserwatorka, która pracowała nad zagrożoną podczas kradzieży czaszką świętej z XIII w., przekazała uratowaną relikwię arcybiskupowi Pragi Stanisławowi Przibylowi, który odprawiał główną Mszę dla kilkuset pielgrzymów. Arcybiskup pokazał ją zgromadzonym i położył na ołtarzu głównym. Pozostanie tam wystawiona do wieczora. To ostatnia możliwość zobaczenia relikwii.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
