Karmel znany jest z wielu świętych, którzy odbierają kult w całym Kościele. Przez kilka stuleci istniały w Polsce tylko kontemplacyjno-klauzurowe klasztory Sióstr Karmelitanek Bosych.

Historia Zgromadzenia

Gdy pierwszym prowincjałem wskrzeszonej po I wojnie światowej Prowincji Polskiej Karmelitów Bosych został o. Anzelm od św. Andrzeja Corsini (Maciej Józef Gądek 1884-969), mógł on urzeczywistnić długo noszone w sercu pragnienie założenia zgromadzenia kontemplacyjno-czynnego. Widział potrzebę zaszczepienia w społeczeństwo polskie karmelitańskiego ducha modlitwy, podobnie jak to miało miejsce w innych krajach. Ojczyzna nasza przeżywała wówczas nie tylko nędzę materialną, ale przede wszystkim kryzys duchowy, moralny. Największe zagrożenie przeżywała polska rodzina, borykająca się z trudnościami ekonomicznymi. Ludzie masowo napływali do większych ośrodków przemysłowych, szukając pracy, mieszkań i szkół. Przed Kościołem, podobnie jak w obecnej rzeczywistości, stanęło wielkie zadanie otoczenia opieką duchową tych najbiedniejszych.
Do o. Anzelma zwrócił się dyrektor Towarzystwa Dobroczynności w Sosnowcu, ks. Franciszek Raczyński, z prośbą o przysłanie sióstr karmelitanek, które podjęłyby pracę charytatywną wśród ubogich Sosnowca. Jego prośbę poparł bp Władysław Krynicki - ówczesny wizytator apostolski klasztorów w Polsce. Odpowiedzią o. Anzelma na to wezwanie było założenie Zgromadzenia Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus. Opatrzność Boża więc, jak mawiał o. Anzelm, znalazła drogę i sposób realizacji dzieła Bożego, jakim jest nasze Zgromadzenie.
Na pierwszą przełożoną i Matkę Zgromadzenia wybrał o. Anzelm s. Janinę Kierocińską (1885-1946), tercjarkę karmelitańską, której był wieloletnim kierownikiem duchowym (w Zgromadzeniu - Matka Teresa od św. Józefa).
Pierwsze siostry, po obłóczynach w klasztorze Karmelitanek Bosych w Krakowie - 31 grudnia 1921 r. - udały się do Sosnowca, by objąć pracę w 9 placówkach Towarzystwa Dobroczynności, stąd Dom Macierzysty Zgromadzenia znajduje się w Sosnowcu.
Zgromadzenie liczy ponad 500 sióstr. Ma charakter międzynarodowy: siostry pochodzą z Polski, Czech, Słowacji, Białorusi, Łotwy, Ukrainy, Francji, Burundi, Rwandy i Zairu. Rozwija się w trzech prowincjach: Wrocławskiej, Krakowskiej i Łódzkiej.

Charyzmat i duchowość Zgromadzenia

Duchowość Karmelitanki Dzieciątka Jezus jest przeżywana w sposób głęboko i tradycyjnie karmelitański, który nakreślili i pozostawili nam Święci Reformatorzy Karmelu, czyli św. Teresa od Jezusa i św. Jan od Krzyża. Ma jednak z zamysłu Bożego i szczególnego daru Ducha Świętego swoje specyficzne charyzmatyczne oblicze. Jest nim charyzmat dziecięctwa Bożego przekazany przez Założyciela o. Anzelma Gądka, który umieścił w nim orędzie „małej drogi” św. Teresy od Dzieciątka Jezus, a ją uczynił szczególną Patronką.
Duch dziecięctwa Bożego jest darem Trójcy Przenajświętszej danym światu w Słowie Wcielonym - Jezusie Chrystusie. Wszyscy, którzy przyjmują światło promieniujące od Chrystusa - Jedynego Syna Ojca, otrzymują moc, by stać się dziećmi Bożymi (por. J1, 12). W szczególny sposób ta Boża moc dotknęła św. Teresę z Lisieux, która prosto i jasno pokazała jak żyć ewangelicznym duchem dziecięctwa. Jej duchowym doświadczeniem zachwycił się o. Anzelm Gądek i ubogacił nim swoją duchowość kształtowaną już w duchu dziecięctwa. Natomiast Zgromadzeniu wyznaczył „małą drogę” jako praktyczny sposób realizacji charyzmatu dziecięctwa Bożego. Wzorujemy więc swoje życie na Najświętszej Osobie Dzieciątka Jezus według praktyki życia Świętej z Lisieux.
Jako Karmelitanki Dzieciątka Jezus świadomie przeżywamy swoje miejsce w Kościele i dla Kościoła, starając się urzeczywistniać swoje powołanie według przykładu życia naszej Patronki, która mówiła: „(…) powołanie moje to Miłość! Tak znalazłam swoje miejsce w Kościele, i to Ty, mój Boże, mi je dałeś. W sercu Kościoła, mej Matki, będę Miłością” (Rękopisy autobiograficzne). Dla realizowania misji Kościoła podejmujemy szczególne upodobnienie do Chrystusa czystego, ubogiego i posłusznego, by ukazywać braciom i światu oblicze świętości Kościoła i zapowiadać nadejście przyszłej epoki - Królestwa niebieskiego. Będąc w Kościele i dla Kościoła staramy się realizować w nim swój specyficzny cel - przez kontemplację i apostolstwo szerzyć w społeczeństwie, szczególnie wśród młodzieży i dzieci, najbardziej potrzebujących i pozbawionych pomocy duchowej, ducha dziecięctwa Bożego w oparciu o duchowość karmelitańską przez działalność kształcącą i wychowawcza. W dzieła swojego apostolatu chcemy wnosić ducha ewangelicznej prostoty, pokory, ufności, radości i miłości - czyli fundamentalne cechy dziecięctwa duchowego. W tym celu staramy się usilnie o to, by być gotowe na wezwanie Kościoła w różnych krajach, a także na terenach misyjnych.
Wszystkie swoje czynności i prace, modlitwy i apostolstwo, słowem całe swoje życie Karmelitanki Dzieciątka Jezus skierowane jest w synowskim stosunku do Ojca na wzór Jezusa. Pragniemy żyć Jego duchem dziecięcego oddania Ojcu, aż do pełnej ofiary z siebie w miłości. Chcąc sprostać temu zadaniu, kontemplujemy Syna Bożego nie tylko w tajemnicy Wcielenia, lecz także w tajemnicy Krzyża, stąd skrwawione Oblicze Jezusa Chrystusa jest zachętą do codziennej ofiary z siebie. Staramy się przeżywać swoje życie z Bogiem tu na ziemi, życie w Bogu i dla Boga w zbawczych ramionach Chrystusa, pod płaszczem Jego Matki, w miłości Ducha Świętego. Z takiego życia wypływa przekonanie, że wszystko jest łaską. W ten sposób potwierdzamy najbardziej podstawową i ewangeliczną prawdę, że Bóg jest naszym Ojcem, a my Jego dziećmi.

Cel Zgromadzenia

Ogólnym celem Zgromadzenia jest nade wszystko chwała Boża i uświęcenie swoich członków przez praktykę trzech ślubów zakonnych: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa oraz przez zachowanie Konstytucji w duchu Reguły Karmelitańskiej.
Celem specjalnym jest miłość bliźnich, czyli służba im i ich uświęcenie szczególnie na małej drodze dziecięctwa duchowego. Staramy się zwłaszcza mieć na uwadze służbę „najmniejszym”, tzn. najuboższym duchowo, moralnie i materialnie zaniedbanym. Przez świadectwo własnego życia, apostolstwo i uczynki miłosierdzia uczymy życia modlitwy i umartwienia w duchu Kościoła i zakonu karmelitańskiego.
Zgodnie z celem i duchem Zgromadzenia możemy:
- utrzymywać domy wychowawcze dla dzieci ubogich, sierot lub opuszczonych przez rodziców
- prowadzić przedszkola
- katechizować w szkole lub poza szkołą
- pomagać w pracy duszpasterskiej jako katechetki, zakrystianki, organistki, kancelistki i opiekunki charytatywne
- prowadzić domy rekolekcyjne
- pracować w krajach misyjnych
- spełniać inne rodzaje apostolstwa według potrzeb Kościoła
Celem Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus, za przykładem patronek Zgromadzenia, Matki Teresy i Teresy od Dzieciątka Jezus, jest również modltwa o wzrost powołań kapłańskich oraz misyjnych, wspieranie powołanych modlitwą, pokutą i umartwieniem.

* * *

Przyjmowanie kandydatek do Zgromadzenia Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus

Kandydatka zgłaszająca się do Zgromadzenia powinna być katoliczką, wolną od przeszkód kanonicznych i zdolną do wypełniania zadań Zgromadzenia.
Powinna przedstawić świadectwa: chrztu, bierzmowania, stanu cywilnego, zdrowia, moralności, szkolne itd.
Kandydatki są przyjmowane w wieku 16-30 lat. Przy przyjmowaniu niepełnoletnich konieczna jest pisemna zgoda rodziców lub opiekunów.
Kandydatka, która przekroczyła trzydziesty rok życia, wdowa lub ta, która była w innym instytucie życia konsekrowanego, może być przyjęta do Zgromadzenia za zgodą Przełożonej Wyższej i jej Rady.
Podania prosimy kierować pod adresem:
Dom Prowincjalny Zgromadzenia Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus, ul. Złocieniowa 38, 91-358 Łódź, tel.(42) 659-21-77, więcej informacji: skarmel@wp.pl, www.karmelitanki.pl