- Chcemy przede wszystkim podtrzymywać wspólnotę. Trzeźwość musi być podtrzymywana przez wspólnotę, ona ma być radosna. Chcemy się modlić, spotykać się, ze względu na sytuację, nawet w mniejszych grupach. Ten czas jest dla nas czasem przygotowania, czasem utrzymywania gotowości do tego, żeby ograniczyć spożycie alkoholu w Polsce, żeby służyć naszej Ojczyźnie do odnowy, do uzdrowienia. Chcemy podtrzymywać poczucie misji, którą Pan Bóg nam dał, a Rokitno na pewno jest takim ośrodkiem, z którego wychodzi odnowa także gdy chodzi o trzeźwość - powiedział diecezjalny duszpasterz trzeźwości ks. Henryk Grządko.
Mszy św. w rokitniańskiej bazylice w intencji członków Ruchu przewodniczył i homilię wygłosił bp Tadeusz Lityński. W spotkaniu uczestniczyli także ks. Paweł Pawlicki, duszpasterz trzeźwości z Poznania oraz ks. Mariusz Iliaszewicz z Wilkowa.
- Jesteśmy tutaj, także w imieniu tych, którzy tutaj dzisiaj być nie mogą, w imieniu tych wszystkich, którzy podejmują trud, wysiłek i ofiarę by w codzienności podejmować walkę o trzeźwość, o utrzymanie trzeźwości. O to chcemy też prosić Matkę Najświętszą Cierpliwie Słuchającą - powiedział Pasterz Diecezji.
Podczas pielgrzymki uroczyście wprowadzono relikwie błogosławionej rodziny Ulmów
Tłumy pielgrzymów przybyły 7 października do sanktuarium w Rokitnie na odpust ku czci Najświętszej Maryi Panny Różańcowej. – Wróciliśmy do liczby pątników sprzed pandemii – cieszył się kustosz sanktuarium ks. Marcin Kliszcz.
Uroczystościom przewodniczył abp Józef Michalik, emerytowany metropolita przemyski. Tegoroczna Diecezjalna Pielgrzymka Żywego Różańca i Apostolatu Margaretka przebiegała pod hasłem: „Nikt nie ma większej miłości”. Nawiązywało ono do postawy błogosławionej rodziny Ulmów, których relikwie zostały uroczyście wprowadzone tego dnia. Bp Tadeusz Lityński zachęcał, by błogosławionym orędownikom powierzać swoją codzienność. – Chcemy zawierzać zarówno naszą rodzinę diecezjalną, jak i każdą rodzinę z osobna. Wszystkie nadzieje, radości, ale także zmartwienia. Potrzebujemy ich wstawienniczej modlitwy – mówił.
Ukraińcy cierpią z powodu wojny oraz braku ciepła i elektryczności podczas surowej zimy
W związku z dramatyczną sytuacją na Ukrainie przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Tadeusz Wojda SAC zwrócił się z prośbą do biskupów o przeprowadzenie w diecezjach, w niedzielę 15 lutego 2026 roku, zbiórki na pomoc dla Ukrainy. Za niesienie tej pomocy dziękował polskiemu kościołowi Papież podczas środowej audiencji i prosił o dalsze wspieranie cierpiących Ukraińców.
Jak informuje w komunikacie Konferencja Episkopatu Polski, zbiórki mają być prowadzone po każdej niedzielnej Mszy św. Zebrane środki zostaną przekazane osobom poszkodowanym za pośrednictwem Caritas Polska. KEP przypomina, że niektóre diecezje podjęły już decyzję o przeprowadzeniu zbiórki na pomoc Ukrainie w innym terminie.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
