Praca i bezrobocie w Chinach

Organ chińskiej partii komunistycznej - dziennik Renmin Ribao ( w transkrypcji polskiej: Żenmin Żipao - Głos Ludu) ma, oprócz oryginalnego, także wydania w języku angielskim, francuskim, hiszpańskim, arabskim i rosyjskim. Nasze informacje zaczerpnęliśmy z wydania rosyjskiego z 28 lutego. Tego dnia ukazała się tu notatka będąca streszczeniem oficjalnego państwowego biuletynu statystycznego. Przedstawiony w niej został stan zatrudnienia i bezrobocia w Chinach w 2001 r. Według danych biuletynu, liczba osób pracujących (tzn. zatrudnionych jako pracownicy najemni) w tym kraju wyniosła 730 mln, co oznacza wzrost w porównaniu z rokiem poprzednim o 9 mln osób.
Równocześnie ogłoszono dane dotyczące bezrobocia. Wynika z nich, że w tym samym okresie było w Chinach zaledwie 5,15 mln bezrobotnych, a liczba ich miała się w 2001 r. zmniejszyć o 1,4 mln w stosunku do 2000 r. W tymże komunikacie znalazły się również dane dotyczące zasiłków dla bezrobotnych: w 2001 r. ubezpieczeniem przeciw bezrobociu objęte były 103 mln osób (czyli w przybliżeniu 14% ogółupracujących), natomiast zasiłki otrzymywało 3,12 mln bezrobotnych. Wynika stąd, że ponad 2 mln bezrobotnych zasiłku nie dostawało. Biuletyn przyniósł również dane dotyczące "ubezpieczeń na starość", które objęły łącznie blisko 140 mln osób.
Chińska Republika Ludowa jest państwem monopartyjnym, w którym pełnymi danymi statystycznymi dysponuje tylko aparat partyjno-rządowy. Publikuje on z nich tyle, ile wydaje mu się korzystne ze względów propagandowych. Dlatego do wszystkich oficjalnych informacji liczbowych należy odnosić się z ostrożnością. Niemniej, przytoczone powyżej dane pozwalają przynajmniej w przybliżeniu zorientować się w skali zjawisk społecznych zachodzących w najludniejszym państwie świata. Z przytoczonych przez Renmin Ribao informacji można wnioskować, że mimo forsownej urbanizacji (w Chinach jest już 40 miast o ponad milionie mieszkańców) kraj ten nadal zachowuje wyraźną przewagę liczebną ludności rolniczej.

"Myto" samochodowe w Londynie

W dawnej Europie za korzystanie z mostów, przekraczanie granic, wjazd do miasta pobierano opłatę, zwaną mytem. Zwyczaj ten wraca obecnie na skutek zatłoczenia dróg i miast samochodami. Niemiecki tygodnik Der Spiegel dowiedział się i ogłosił 26 lutego, że burmistrz Londynu, Ken Livingstone, postanowił, iż od lutego przyszłego roku władze miasta będą za wjazd do niego pobierały od wszystkich samochodów osobowych i ciężarowych opłatę, której wysokość ustalono na 5 funtów ( obecnie jest to równowartość ok. 30 zł). Opłata ma być pobierana od godz. 7.00 rano do 18.30 wieczorem. Zwolnione od niej będą tylko autobusy komunikacji publicznej, taksówki i pojazdy ratownicze (np. pogotowia i straży pożarnej). Zarząd miejski Londynu spodziewa się, że to nowe źródło dochodu może mu przynieść do 150 mln funtów rocznie. Stowarzyszenia ekologiczne w Londynie wprowadzenie myta powitały entuzjastycznie, deklarując, że jest to najlepsza wiadomość dla miasta od czasu uruchomienia pierwszej linii kolejki podziemnej w 1863 r. Natomiast swoje niezadowolenie zdążył już wyrazić publicznie brytyjski Automobilklub RAC.