W dniach 2-5 października br. w Gietrzwałdzie trwać będzie Triduum Różańcowe. Jego intencją będzie wyproszenie światła Ducha Świętego dla narodu polskiego, aby odwrócił się od grzechów i powrócił
do Boga. Będzie to także czas spotkania animatorów Wspólnot Nieustającego Różańca z całej Polski, a uczestnicy będą prosić o szczególne łaski dla dalszego rozwoju wspólnot
w Polsce. Tegoroczne Triduum objął pasterską opieką metropolita warmiński - abp Edmund Piszcz, który jako hasło spotkania wybrał słowa Ojca Świętego Jana Pawła II - Maryja
Niewiastą Eucharystii.
2 października będzie dniem modlitewnego spotkania kapłanów. O godz. 15.00 w sanktuarium Matki Bożej w Gietrzwałdzie rozpocznie się Msza św. pod przewodnictwem abp.
Edmunda Piszcza. Po Mszy św. zaplanowano prelekcję Księdza Arybiskupa, a następnie modlitwę różańcową.
Spotkanie piątkowe rozpocznie się Mszą św. o godz. 17.00, której przewodniczyć będzie o. Stanisław Piętka OFM Conv. - prezes Stowarzyszenia „Rycerstwo Niepokalanej”. Następnie
odbędzie się prelekcja nt.: Modlitwa różańcowa w Rycerstwie Niepokalanej, którą wygłosi dr inż. płk Czesław Madej - wiceprezes „Rycerstwa Niepokalanej”. O godz.
20.00 rozpocznie się Droga Krzyżowa, a następnie Apel Maryjny oraz całonocna adoracja Najświętszego Sakramentu.
W sobotę na godz. 10.00 zaplanowano prelekcję nt.: Bł. o. Honorat Koźmiński a objawienia Matki Bożej w Gietrzwałdzie. O godz. 11.30 odprawiona zostanie Msza św., a po
niej odbędzie się modlitwa różańcowa. Modlitewna część programu w tym dniu zawiera jeszcze Koronkę do Miłosierdzia Bożego i Różaniec, Mszę św. w intencji Wspólnot Nieustającego
Różańca oraz całonocną adorację Najświętszego Sakramentu. O 21.30 rozpocznie się spotkanie Wspólnot Nieustającego Różańca.
W niedzielę, ostatnim dniu Triduum, uczestnicy spotkania modlić się będą w Gietrzwałdzie, Świętej Lipce oraz w Stoczku Klasztornym, gdzie odprawione zostaną Msze św. w intencji
rodzin.
Uroczystość wręczenia Nagrody im. Leszka Proroka Jerzemu Narbuttowi za całokształt twórczości poetyckiej, prozatorskiej i publicystycznej 24 września br. godz. 18.00 Muzeum
Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie, Rynek Starego Miasta 20.
W pierwszą sobotę marca ulicami osiedla przeszła uroczysta procesja różańcowa zorganizowana w ramach obchodów 800-lecia parafii św. Maurycego. Wspólnej modlitwie przewodniczył o. Krzysztof Piskorz.
Karmelita przewodniczył Eucharystii oraz prowadził procesję różańcową, która przeszła ulicami parafii św. Maurycego, od placu kościelnego przy ul. Kujawskiej, następnie ulicami Walońską, Mierniczą, Łukasińskiego, Prądzyńskiego, Komuny Paryskiej, Krasińskiego i Traugutta, by powrócić do kościoła parafialnego.
Końcowe wersety Księgi Micheasza brzmią jak modlitwa wspólnoty i jak hymn o przebaczeniu. Prorok działał w VIII w. przed Chr. i patrzył na krzywdę oraz rozpad ładu w Judzie. Pada prośba: „Paś lud swój laską”. Obraz pasterza jest w Biblii językiem troski i odpowiedzialności. Laska pasterska służyła do prowadzenia trzody i do obrony przed drapieżnikiem. Słowa o samotnym mieszkaniu „w lesie, pośrodku Karmelu” przywołują Karmel, pasmo górskie nad Morzem Śródziemnym, kojarzone z zielenią i z tradycją Eliasza. Baszan i Gilead przywołują krainy dobrych pastwisk po wschodniej stronie Jordanu. Modlitwa prosi o bezpieczne zamieszkanie i o Boże działanie „jak za dni wyjścia z Egiptu”. Potem brzmi pytanie: „Któż jest Bogiem jak Ty”. To gra słów, bo imię Micheasz znaczy „Kto jest jak JHWH?” (Mîkāyāhû). Tekst używa kilku nazw zła, aby nazwać winę bez jej pomniejszania. Bóg „nie trwa w gniewie”, bo ma upodobanie w łaskawości (ḥesed). Obraz „zdeptania win” pokazuje Boga jako Zwycięzcę, który odbiera złu władzę. Obraz „wrzucenia w głębokości morskie” mówi o usunięciu bez możliwości odzyskania; morze oznacza tu otchłań. W wypowiedzi przeplata się forma „On” i „Ty”, jak w modlitwie, która przechodzi od opowiadania do bezpośredniego zwrotu. Pojawia się też słowo „reszta” (še’ērît), czyli ocaleni, którzy wracają do Boga. Werset końcowy mówi o wierności (ʾĕmet) wobec Jakuba i o łaskawości wobec Abrahama, „jak przysiągłeś naszym ojcom od dawnych dni”.
23 kobiety uczestniczyły w obradach Soboru jako audytorki
Nie mogły zabierać głosu ani głosować, ale biskupi słuchali ich opinii. W 1964 roku papież Paweł VI zaprosił na Sobór Watykański II 23 kobiety, które uczestniczyły w obradach jako audytorki. Ich obecność stała się jednym z najbardziej symbolicznych znaków otwarcia Kościoła na świat.
Decyzję o zaproszeniu kobiet podjął papież Paweł VI. Ogłosił ją 8 września 1964 roku w Castel Gandolfo. Entuzjastycznie przyjął ją m.in. biskup Vittorio Veneto Albino Luciani, późniejszy papież Jan Paweł I. Pisał on, że obecność kobiet nie będzie jedynie symbolem, ponieważ komisje soborowe będą mogły zwracać się do nich o opinie, a one same będą mogły przedstawiać swoje sugestie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
