Jest to niewielka wieś w pobliżu Polanicy-Zdroju. Mieści się tu sanktuarium Matki Bożej Wambierzyckiej Królowej Rodzin, główne sanktuarium archidiecezji wrocławskiej. Nazwa „Wambierzyce” pochodzi od czeskiego „Vambeřice” i oznacza zlepieniec. Tak nazwali w przeszłości miejscowość licznie przybywający tu pielgrzymi czescy.
Tradycja pielgrzymowania sięga początków XIII wieku. Pierwszą drewnianą świątynię wybudowano tu w latach 1261-63. Głównym obiektem kultu jest figurka Matki Bożej Wambierzyckiej (XII/XIII wiek). W 1512 r. rozpoczęto budowę nowego kościoła, który w 1563 r. przejęli protestanci. W okresie reformacji figurka była ukryta w tabernakulum. Ponowny rozwój kultu nastąpił po 1623 r. W połowie XVII wieku zaczęły pojawiać się pielgrzymki ślubowane. Z pierwszą przybyli tu 2 lipca 1651 r. mieszkańcy Radkowa. Od tego czasu przychodzą corocznie.
7 lipca 1678 r. wytrysnęło tu źródełko, obecnie nazywane Źródełkiem Maryi, z którym związane są liczne uzdrowienia. 30 maja 1679 r. zaobserwowano dziwne zjawisko - kościół otaczał nadzwyczajny blask. Ówczesny właściciel Daniel von Osterberg postanowił wówczas rozbudować sanktuarium. W 1681 r. rozpoczęto budowę kalwarii. Zastosowano nowożytny (wizualny) model kopiowania Jerozolimy. Kalwaria obejmuje ponad 90 obiektów.
W latach 1695-1710 zbudowano nowy kościół - barokową świątynię z fasadą oraz schodami o 56 stopniach. Z powodu złej konstrukcji po pięciu latach kościół rozebrano i w latach 1715-20 zbudowano nową świątynię, w stylu włoskiego baroku. W 1936 r. Pius XI nadał kościołowi tytuł bazyliki mniejszej. Atrakcją dla turystów jest ruchoma szopka składająca się z 800 figurek, zbudowana pod koniec XIX wieku.
Koronacji figury Matki Bożej dokonali w dniu 17 sierpnia 1980 r. Prymasi Polski i Czechosłowacji - Stefan Wyszyński i František Tomášek.
Główne uroczystości: Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny (31 maja), Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny (15 sierpnia), Narodzenie Najświętszej Maryi Panny (8 września). Sanktuarium opiekują się księża diecezjalni.

Teksty o sanktuariach przygotowali: prof. dr hab. Antoni Jackowski i dr Izabela Sołjan z Instytutu Geografii i Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.