"Na jaćwieskiej przyzbie", nowy zbiór wierszy i prozy ks. Antoniego Gabrela SDB, jest rodzajem bezpośredniej rozmowy, poprzez którą Autor pragnie skłonić czytelników do odkrywania w codzienności piękna i radości istnienia. Utwory zawarte we wspomnianym tomiku mówią o Bogu, wierze, modlitwie i świętości, a także o życiu, miłości, szczęściu i smutku. Wyrażają postawę otwartą i ufną wobec Boga i świata, solidarną z każdym ludzkim cierpieniem i nieszczęściem. Liryzm łączy się w nich z tonacją żartobliwą, obrazowość z refleksjami teologicznymi i filozoficznymi. Te szczere modlitewne wyznania człowieka żyjącego w zgodzie z Bogiem i ludźmi mogą zafrapować, poruszyć, napełnić optymizmem każdego czytelnika. Użyźniają one glebę ludzkich serc, na którą padają ziarna słów Bożych.
Obecne w wierszach Księdza Antoniego dążenie do prostoty i jasności sprawia, że urok dróg i ścieżek, leśnych ostępów i wodnych topieli jaćwieskiego świata przemawia do naszej wyobraźni z wyjątkową siłą. Podobnym wyrazem odznaczają się poetyckie wizje rzeczywistości, która już przeminęła, a była zwyczajna, skromna, życzliwa człowiekowi. "Może mi ktoś powie, dlaczego za dzieciństwem gonię. Nad wyraz ubogie i proste. (...) Dlaczego tęsknię? Niedziela pełna święta, w sobotę przyjaciół gromada. Zimy siarczyste od mrozu, długie zmierzchy i noce gorące". Owe echa cichej tęsknoty nieustannie odzywają się w liryce ks. Gabrela. Dziś, w dobie panowania relatywizmu, Poeta zdaje się marzyć o krainie trwałych, niezniszczalnych wartości, w której człowiek może znaleźć pewne oparcie dla swych zamierzeń.
Ks. Antoni Gabrel od swojego debiutu w 1998 r. wydał pięć tomików poetyckich. Każdy z nich był swoistym świadectwem rozważań związanych z wiarą i moralnością. Wszystkie, dotykając rozległej skali ludzkich przeżyć, pobudzają czytelników do autentycznego zastanowienia się nad własnym życiem i światem. Ostatni, "Na jaćwieskiej przyzbie", będąc kontynuacją dotychczasowej drogi poetyckiej Autora, dowodzi, że poezja jest doskonałym narzędziem służącym nie tylko do zgłębiania problematyki teologiczno-filozoficznej, ale także do przekazywania jej innym osobom. Należy podkreślić, iż przekaz jakiejś trudnej prawdy nie jest tu suchym pouczeniem, lecz dzieleniem się doznanym przeżyciem. Przeżycia te dotyczą zarówno zagadnień większych, jak i "nie zatrzymanej chwili". Książka, podobnie jak poprzednie, składa się z dwóch części. Teksty poetyckie wzbogaca proza komentująca bieżące wydarzenia.
Wiersze ks. Gabrela, a także ilustracje wykonane przez gimnazjalistów z Suwałk zachwycą każdego, kto weźmie ten tomik do ręki.