Leśniów - mała, niepozorna wioseczka na trasie Siewierz - Częstochowa. Podobna do setek takich rozsianych po naszej polskiej ziemi. Ale w niej właśnie zechciała zamieszkać Maryja. Do sanktuarium leśniowskiego prowadzą małe tabliczki, gubiące się przy licznych zakrętach, a jednak z pomocą Bożą można tam trafić. To właśnie tu mieszka Można Pani - Orędowniczka Rodzin.
Właśnie do Niej moderatorzy Ruchu Dzieci Maryi - ks. Zygmunt Skipirzepa i s. Milena Widlińska KDzJ wraz z kierownikami letnich turnusów: Anią Kondracik, s. Jozeulą, s. Sergiuszą, s. Marcellą i animatorami zawieźli dzieci i młodzież. W uroczystość Podwyższenia Krzyża Świętego, 14 września, o godz. 8 00 rano, termometry wskazywały 4 stopnie, zimno wokoło, słońce leniwie świeciło zza chmur. Aż 250 dzieci i opiekunów przybyło na powakacyjne spotkanie Diecezjalnego Ruchu Dzieci Maryi u Leśniowskiej Pani.
O godz. 9 30 parking w Leśniowe zapełnił się zaspanymi, trochę zmarzniętymi, ale radosnymi dziećmi zdążającymi na spotkanie z Matką i z tymi których już znały z wakacyjnych wojaży. Punktualnie o 10.00 rozpoczęła się Eucharystia, którą sprawował ks. Zygmunt wraz z ks. Grzegorzem. Przygotowaniem i oprawą liturgiczną zajęła się s. Jozuela. Po zakończeniu liturgii ks. Zygmunt zarządził podsumowanie turnusów wakacji z Bogiem 2002.
W tym roku udało się moderatorom Ruchu Dzieci Maryi zorganizować 7 turnusów do Wisełki koło Międzyzdrojów, do Męciny koło Limanowej, do Rupniowa koło Tymbarku i do Gdańska. Z tej formy wypoczynku skorzystało ponad 600 dzieci i młodzieży.
O godz. 11.00 po wyjściu z kościoła udaliśmy się na posiłek. Jak nigdy smakowały słodkie bułki z serem, morelą, budyniem ufundowane przez państwa Kwapień i serki homogenizowane podarowane przez ZM "Jogser", a także gorąca herbata - specjał tamtejszych sióstr.
Następnie był czas dla uczestników, aby mogli podzielić się wrażeniami, porozmawiać, wymienić się adresami. Był także czas, aby zwiedzić posiadłość Leśniowskiej Pani. O godz. 12.00 niektóre dzieci z opiekunami pojechały autokarami do Mirowa, aby zwiedzić ruiny zamku. Pozostali spędzali mile czas przy grillu. O godz. 15.00 wyruszyliśmy do domu. Tam rodzice już czekali, aby odebrać swoje pociechy. Do zobaczenia znowu za rok, a może wcześniej...