Czy czeka nas kolejna wojna na Bliskim Wschodzie? Czy Stany Zjednoczone zaatakują Iran, który - według Amerykanów - jest o krok od zdobycia broni atomowej? Pojawiające się co pewien czas doniesienia sugerują, że taki scenariusz jest całkiem realny.
Niebagatelną rolę w pokojowym rozwiązaniu tego kryzysu może odegrać dyplomacja watykańska - podkreśla amerykański magazyn „Time”. Według tygodnika, sami Irańczycy przygotowują grunt, aby zwrócić się do Benedykta XVI o mediację, jeśli rzeczywiście Amerykanie będą chcieli uderzyć na Teheran.
Ojciec Święty nie wypowiadał się do tej pory na temat kryzysu irańskiego. Papież, podkreślają informatorzy „Time’a”, wypowie się wtedy, gdy będą wymagały tego okoliczności i na pewno będzie to stanowisko przeciwne wojnie jako metodzie dyplomatycznej. Tygodnik przypomina stanowisko Watykanu wobec interwencji w Iraku, które było zawsze krytyczne. Wtedy na Stolicy Piotrowej zasiadał Jan Paweł II, a kard. Ratzinger był jego bardzo bliskim współpracownikiem.
Amerykański tygodnik podkreśla, że Stolica Apostolska od 53 lat utrzymuje stosunki dyplomatyczne z Iranem i są to stosunki dobre. Sami Irańczycy przywiązują do nich wielką wagę i mają najwięcej, po Dominikanie, akredytowanych dyplomatów. Autor artykułu podkreśla, że zwolnienie aresztowanych na początku roku w Zatoce Perskiej brytyjskich marynarzy nastąpiło dzień po prywatnym liście, jaki Benedykt XVI wysłał do irańskiego prezydenta, apelując o ich uwolnienie. Mahmoud Ahmadinejad nazwał ten akt wielkanocnym prezentem.
Według tygodnika, Iran jest dla Watykanu kluczowym podmiotem, jeśli chodzi o dialog międzyreligijny z islamem.
Komisja dyscyplinarna przy wojewodzie pomorskim uchyliła decyzję dyrektora szkoły podstawowej w Kielnie o zawieszeniu w pełnieniu obowiązków nauczycielki, która podczas lekcji wyrzuciła do kosza krzyż.
Nauczycielka z Kielna na Kaszubach potwierdziła w rozmowie z PAP, że komisja dyscyplinarna dla nauczycieli przy wojewodzie pomorskim uwzględniła jej wniosek o cofnięcie decyzji o zawieszeniu w pełnieniu obowiązków. W środa odebrała ona list polecony w tej sprawie.
Opowiadanie odsłania chwilę, w której król przestaje iść na czele ludu. Wiosna jest czasem wypraw wojennych, a Dawid zostaje w Jerozolimie. Zaczyna się od wygody, która nie stawia oporu pokusie. Dawid chodzi po dachu pałacu i patrzy z góry. Ten szczegół ma ciężar. Narracja jest oszczędna i chłodna. Tym wyraźniej widać, jak władza staje się narzędziem ukrycia. Król widzi, a potem coraz częściej „posyła”. Posyła po kobietę, posyła po męża, posyła list z rozkazem śmierci. Batszeba kąpie się, a narrator podkreśla czasowniki władzy: Dawid posłał po nią i wziął ją do siebie. Wzmianka o jej oczyszczeniu po nieczystości przypomina język Prawa i potwierdza, że poczęcie wiąże się z tą nocą. Potem przychodzi wiadomość o ciąży. W tle stoi Uriasz Chetyta, mąż Batszeby, cudzoziemiec wierny Izraelowi. Imię Uriasza (Uriyyāhû) niesie Imię Pana. Dawid sprowadza go z frontu, wypytuje o wojnę i odsyła do domu z podarunkiem z królewskiego stołu. Uriasz śpi jednak przy bramie pałacu wraz ze sługami. W dalszym ciągu opowiadania uzasadnia to pamięcią o Arce i o wojsku w polu. Jego postawa obnaża serce króla. Dawid upija Uriasza, a on nadal nie schodzi do domu. Król pisze list do Joaba z rozkazem ustawienia Uriasza w najcięższym miejscu bitwy i odstąpienia od niego. List niesie sam Uriasz. To obraz człowieka niosącego własny wyrok. Ginie Uriasz i giną także inni żołnierze. Zło rozlewa się poza prywatny grzech i dotyka wspólnoty. Tekst jeszcze nie pokazuje Natana, a już waży cisza Boga. Słowo Pana wróci i nazwie grzech po imieniu. Pomazaniec potrzebuje prawdy, aby wejść na drogę nawrócenia.
Przemoc w szkole zawsze jest złem – bez względu na okoliczności. Ale jeśli kolejne dramatyczne zdarzenia z udziałem nauczycieli i uczniów sprowadzimy wyłącznie do potępienia jednostki, przeoczymy systemowy problem, który narasta od lat. W Głogowie nauczyciel techniki miał dopuścić się agresji wobec 12-letniego ucznia. Sprawa trafiła do prokuratury. To nie tylko incydent. To sygnał alarmowy.
Zacznijmy jasno: nauczyciel nie ma prawa bić, szarpać ani wyzywać ucznia. Każdy taki czyn jest naruszeniem prawa, etyki zawodowej i zaufania społecznego. Obdukcja, zgłoszenie na policję i do prokuratury – to naturalna, konieczna droga. Odpowiedzialność indywidualna musi zostać wyciągnięta.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
