Standartowo edytor tekstu ma ustawione marginesy o szerokości 2,5 cm. Ale, oczywiście, można to zmienić. Gdy np. list wyszedł nam odrobinę za długi i komputer chce przenieść na drugą stronę dwie, trzy linijki, wtedy marginesy można nieco zmniejszyć. A gdy piszemy podanie i tekstu jest niewiele, można troszeczkę oszukać czytelnika, zwiększając marginesy i sprawiając przez to wrażenie, że tekst jest dłuższy.
Wybieramy zatem polecenia „Układ strony”. Jeśli widzimy rodzaj linijki na obrzeżach naszej wirtualnej strony, to u góry wskaźnikiem myszy najeżdżamy na lewy lub prawy koniec tejże linijki, aż wskaźnik myszy zmieni się w coś w rodzaju połączonych ze sobą dwóch niewielkich strzałek. Naciskamy teraz i trzymamy lewy przycisk myszy. Na stronie pojawi się linia przerywana oznaczająca lewy lub prawy margines. Jeśli teraz przeciągniemy tę linię (trzymając wciśnięty przycisk myszy), możemy ten margines zmienić. Podobnie postępujemy przy marginesie górnym lub dolnym.
Marginesy można też zmienić w inny sposób, korzystając z tzw. okna dialogowego. Znów wybieramy „Ustawienia strony” (ewentualnie w nowej wersji Worda „Układ strony”), a później „Marginesy”. W odpowiednie pola wpisujemy wielkości tychże marginesów. W najnowszej wersji edytora dodatkowo można wybrać z opcji już przygotowanych (np. umiarkowane, wąskie itd.) lub zaznaczyć marginesy niestandardowe i samemu określić ich szerokość. Jeśli chcemy, aby wprowadzone wielkości marginesów obowiązywały w dokumentach, jakie stworzymy w przyszłości, po wybraniu szerokości, trzeba nacisnąć przycisk „Domyślne”.
Dostępna jest już do pobrania (np. na www.dobreprogramy.pl) najnowsza polska wersja 2.4 pakietu OpenOfficeT7, przygotowywanego na podstawie źródeł OpenOffice.org, do których wprowadzano poprawki dostosowujące program do potrzeb polskich użytkowników. To niezależna kompilacja najnowszej wersji w pełni darmowego pakietu OpenOffice, rozpowszechnianego na zasadach Open Source. Jest to jeden z najpoważniejszych (obok płatnego pakietu StarOffice) konkurentów Microsoft Office.
Hiszpania wygrała z Argentyną w finale piłkarskich mistrzostw świata. Bramkę zdobył Ferran Torres. Obrońcy tytułu (Argentyna) grali w dziesiątkę po drugiej żółtej kartce dla Enzo Fernandeza.
Habit zakonny przyjął z rąk samego św. Dominika. Był krewnym św. Jacka Odrowąża. Modlitwą uratował Wrocław od najazdu Tatarów i całkowitego zniszczenia w 1241 r.
Błogosławiony Czesław obok św. Jacka Odrowąża należał do księży z otoczenia biskupa krakowskiego Iwona Odrowąża. Prawdopodobnie pełnił funkcję kustosza kolegiaty sandomierskiej. Jako kapłan diecezjalny w 1220 lub 1221 r. wstąpił do dominikanów, a w 1222 r. przybył wraz z innymi współbraćmi, w tym ze św. Jackiem Odrowążem, do Krakowa. Pierwsi dominikanie zamieszkali tam i oddali się pracy kaznodziejskiej i duszpasterskiej. W 1225 r. Czesław udał się do Pragi na prośbę biskupa stolicy Czech. Pracując na terenie tego kraju, stał się założycielem rodziny dominikańskiej na ziemi czeskiej. Po założeniu w 1225 r. klasztoru w Pradze udał się do Wrocławia. Właśnie w stolicy Dolnego Śląska Czesław dał się poznać jako wybitny kaznodzieja. Biskup wrocławski Wawrzyniec przekazał dominikanom kościół św. Wojciecha. Rektorem świątyni, założycielem i pierwszym przeorem wspólnoty zakonnej i prowincjałem został bł. Czesław. W 1241 r. uratował Wrocław od najazdu Tatarów i całkowitego zniszczenia miasta. Tak opisuje jego zasługi dzieło Tutelaris Silesiae: „On to właśnie około 1241 roku, kiedy nawała Tatarów grasowała po Polsce i Śląsku, znajdując się w grodzie sławetnego miasta Wrocławia, razem z innymi wierzącymi w Chrystusa swoimi modlitwami wspaniale obronił miasto przed szaleństwem wrogów”. Również ks. Piotr Skarga w swoich Żywotach świętych pańskich narodu polskiego napisał: „Modlitwą święty Czesław nieprzyjaciół zwojował, miasto w całości zachował. Na ten cud niektórzy z Tatarów nawrócili się do Chrystusa i zakonny habit z ręku błogosławionego Czesława przyjęli, przez których wielu innych Tatarów do wiary świętej nawrócił”.
Hiszpania pokonała po dogrywce Argentynę 1:0 i po raz drugi w historii sięgnęła po tytuł mistrza świata. Zakończony mundial w USA, Kanadzie i Meksyku zapamiętamy jednak nie tylko z powodów sportowych. Turniej obfitował w świadectwa katolickiej wiary piłkarzy i trenerów – od modlitwy selekcjonera Hiszpanii, przez Mszę św. chorwackiej kadry, po nawrócenie młodego szkockiego zawodnika – podaje Vatican News.
Selekcjoner Hiszpanii Luis de la Fuente nie kryje, że jest praktykującym katolikiem. Pytany o wiarę przed półfinałem z Francją wyjaśnił: „Modlę się codziennie, ale nie dlatego, że jestem na mundialu”. Podkreślił, że jego modlitwa jest przede wszystkim dziękczynieniem. Zaznacza też, że znak krzyża przed meczem nie jest przesądem, lecz naturalnym wyrazem przekonań. Biskup Salamanki José Luis Retana nazwał go człowiekiem odważnie wyznającym publicznie swoją wiarę.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
