Dni od 12 do 15 września to dla mieszkańcow Dębowa i okolic dni łaski. Dla kapłanów - dni intensywnej posługi pielgrzymom. Zaczęło się tradycyjnie w czwartek 12 września. Oprócz rzeszy pątników indywidualnych przybyły zorganizowane grupy ze: Sławęcina, Szebni, Starego Żmigrodu, Folusza i czterech jasielskich parafii. O godzinie 11.00 abp Ignacy Tokarczuk rozpoczął uroczystą, jubileuszową Mszę św. Dostojnego Celebransa i pielgrzymów witał superior ks. Zbigniew Pałys MS.
Kazanie było rozważaniem o starości, cierpieniu, o śmierci. W ustach sędziwego Pasterza było to szczególnie wzruszające świadectwo: "Stary wiek ma ogromną wartość. Dziękujmy za niego Bogu. Cierpienie złączone z męką Chrystusa może dokonać większych cudów niż działanie" - mówił Kaznodzieja.
Gospodynie z Niegłowic przygotowały kanapki. Ten symboliczny posiłek miał dla wielu ogromną wartość. Prosili, czy mogą zabrać dla kogoś, kto nie miał siły wybrać się w drogę do Dębowca. I jeszcze pamiątkowy obrazek i ten kwiatek od dębowieckiej młodzieży. Bo tutaj wszystko jest "od Matki Bożej!".
Jeszcze wspólna modlitwa i błogoslawieństwo Najświętszym Sakramentem na dalszą drogę, na trud niesienia krzyża, na dojrzewanie do Bożej mądrości.
W odpustowy piątek na przedpołudniową Mszę św. zaproszono członków Żywego Różańca. Celebrans i kaznodzieja ks. Kazimierz Wolan MS przypomniał aspekt różańcowy w objawieniu saletyńskim.
Piątkowe popołudnie zostało dedykowane przyjaciołom i dobrodziejom sanktuarium w Dębowcu. Przybyli licznie księża diecezjalni z dekanatów: Jasło-wschód, Jasło-zachód i Nowy Zmigród. Ksiądz Superior dziękował im za tę obecność i za szczególną życzliwość okazywaną misjonarzom saletynom. Tak było od początku, od roku 1910, gdy saletyni zakupili posiadłość w Dębowcu. Gorliwi wierni i kapłani sąsiednich miejscowości wspierali zakonników, tworzyli odpowiedni klimat, by mogło się rozwinąć to Boże dzieło.
W sobotę 14 września przedpołudnie upłynęło pod znakiem pielgrzymek i uroczystości święceń diakonatu. "Diakonat to służba, to forma miłości okazywana Bogu i ludziom" - mówił bp Edward Białogłowski, zanim położył ręce na głowy kandydatów.
Przybywało coraz więcej pielgrzymek. Ze Szwajcarii i Niemiec przyjechała delegacja kapłanów saletynów i wiernych. Przyjechało kilkanaście sióstr saletynek.
Przełożeni placówek z Polski i zza granicy podchodzili do statuy Pięknej Pani i składali u Jej stóp czerwone róże. Wyruszyła procesja po placu sanktuaryjnym, który zapłonął światłami lampionów. A potem wierni uczestniczyli w czuwaniu. Godzinna wieczornica saletyńska przygotowana przez członków Apostolstwa Rodziny Saletynskiej, Pasterka maryjna, adoracja Najświętszego Sakramentu, Różaniec i dla chętnych - film.
W niedzielny poranek 15 września Mszę św. o godz. 9.00 odprawiał bp Adam Szal.
Przybyło 38 zorganizowanych pielgrzymek. Jubileuszowej Sumie przewodniczył kard. Marian Jaworski ze Lwowa. Był bp Kazimierz Górny i ks. inf. Julian Pudło z Brzozowa.
Ojciec Święty Jan Paweł II także pamięta Dębowiec, bo już jako Papież przekazał w podarunku biały różaniec. W tamten wrześniowy wieczór roku 1972, kiedy kard. Karol Wojtyła modlił się w Dębowcu, padał bardzo ulewny deszcz. Tysiące zmokniętych ludzi stało na placu i pobożnie uczestniczyło w Liturgii. To świadectwo wiary podkarpackiego ludu bardzo zbudowało krakowskiego metropolitę.
Na niedzielnej Sumie było wielu księży: ze Stanów Zjednoczonych, Brazylii, Madagaskaru, Niemiec, Szwajcarii, Anglii. Przybyła liczna grupa z Ukrainy wraz z kapelanem.
"Przeżywanie Jubileuszu to przechodzenie po długim moście" - mówił kaznodzieja ks. Henryk Kuman MS z Rzymu. Przed nami przestrzeń i czas do zagospodarowania.
Nasza wiara, nasze przywiązanie do Kościoła i miłość do Matki Najświętszej też muszą być bardzo mocne, żeby ich nie zgasił wiatr pokus, przeciwności, żeby ich nie zniszczył szatan.