Rokitno w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, największe sanktuarium maryjne w zachodniej Polsce, 13 czerwca obchodziło 20. rocznicę koronacji Cudownego Obrazu Pani Cierpliwie Słuchającej, gromadząc na modlitwie 30 tys. pielgrzymów.
Obraz Matki Bożej Rokitniańskiej został uroczyście ukoronowany 18 czerwca 1989 r. koroną poświęconą przez Papieża Jana Pawła II. Koronę na skronie Matki Bożej, w obecności wielkiej rzeszy wiernych i całego Episkopatu Polski, nałożył Prymas Polski kard. Józef Glemp z udziałem kard. Henryka Gulbinowicza i bp. Józefa Michalika, który, jako ówczesny biskup gorzowski, doprowadził do koronacji obrazu Pani Rokitniańskiej.
On też, dziś jako przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski i metropolita przemyski, na zaproszenie obecnego pasterza diecezji zielonogórsko-gorzowskiej bp. Stefana Regmunta, przewodniczył uroczystościom rocznicowym. - Gromadzimy się dzisiaj tu - mówił w homilii - w 20. rocznicę koronacji obrazu Matki Bożej Rokitniańskiej, zwanej przez Jana Pawła II i przez nas Matką Cierpliwie Słuchającą, bo wiara nas tu przyprowadza. Gromadzimy się, żeby Jej powiedzieć raz jeszcze, iż jesteśmy przekonani, że najlepszą obroną przeciwko złu, z którym człowiek w ziemskim życiu musi się stykać, jest nie kto inny, ale sam Bóg, który pokazał nam drogę. A tą drogą jest właśnie Ona, bo to Ją wybrał, aby była ratunkiem dla zagubionego człowieka.
Do Rokitna przybyli także m.in.: kard. Henryk Gulbinowicz, kard. Georg Sterzinsky z Berlina, dziekan Roty Rzymskiej bp Antoni Stankiewicz, metropolita szczecińsko-kamieński abp Andrzej Dzięga i inni biskupi z okolicznych diecezji.
Koronacja w Rokitnie 20 lat temu w niezwykły sposób wpisała się w historię polskiej drogi ku niepodległości. Przypomniał o tym na początku Mszy św. pontyfikalnej bp Regmunt: - Koronacja obrazu Matki Bożej zbiegła się z początkiem wielkich przemian społecznych w Polsce, z odzyskaniem utraconej przed laty wolności. W 1989 r. na tym placu odbyło się pierwsze dziękczynienie Polaków za ten dar wolności. Rokitniański Obraz Matki Bożej pochodzi z XVI wieku. Wsławiony cudami zaczął doznawać publicznej czci w klasztorze cysterskim w Bledzewie, z czasem zaś opat Jan Kazimierz Opaliński przeniósł go do kościoła parafialnego w Rokitnie.
Obraz wsławił się na całą Polskę, gdy król Michał Korybut Wiśniowiecki kazał sprowadzić go do Warszawy, by zabrać go ze sobą na Lubelszczyznę, gdzie trwał bunt szlachty. Za sprawą wstawiennictwa Matki Bożej z Rokitna zbuntowane grupy szybko powróciły do jedności, a w dowód wdzięczności za dar pokoju rycerze umieścili na Jej piersi wizerunek Orła Białego z koroną i napisem „Da pacem, Domine, diebus nostris” - „Daj, Panie, pokój naszym dniom”. Ten Biały Orzeł przez wieki nieprzerwanie trwa na swoim miejscu.
Król bogato ozdobił Cudowny Obraz i z honorami odesłał do Rokitna, gdzie 22 listopada 1671 r. odbyła się uroczysta intronizacja. Matka Boża Rokitniańska miała wtedy koronę i czczona była jako Królowa Polski. Obraz cieszył się taką sławą, że powstało wiele jego kopii, jedną z nich jest łaskami słynący obraz Matki Bożej Licheńskiej.
Tytułu Królowej Polski zaprzestano używać, gdy ziemie Polski Zachodniej dostały się pod zabór pruski. W tym okresie została też skradziona korona, a kult był utrudniany przez władze.
Po wojnie administrator apostolski ks. Edmund Nowicki postanowił uczynić z Rokitna Częstochowę Ziem Zachodnich. Ukryty w czasie wojny obraz został odnaleziony i odrestaurowany. 15 sierpnia 1946 r. Matce Bożej w Obrazie Rokitniańskim oddana została cała Administracja Apostolska Kamieńska, Lubuska i Prałatury Pilskiej z siedzibą w Gorzowie Wlkp., obejmująca wówczas 1/7 terytorium Polski. Dziś bazylika mniejsza w Rokitnie nieprzerwanie przyciąga rzesze pielgrzymów z Polski i z zagranicy.
Piękną kopię obrazu Matki Bożej Rokitniańskiej otrzymał także redaktor naczelny Tygodnika Katolickiego „Niedziela” ks. inf. Ireneusz Skubiś, który uczestniczył w obchodach rocznicowych.