Zjeżdżanie na desce jest w Polsce coraz bardziej popularne. Uprawiają je nie tylko młodzi ludzie. Nie brakuje również i starszych. Jest też dyscypliną olimpijską (nt. igrzysk w Vancouver zob. tekst na str. 34-35).
W Krynicy-Zdrój w ramach SF 2010 odbywa się Ogólnopolska Olimpiada Młodzieży w Snowboardzie. Potem zaś są zawody Pucharu Karpat, w których wezmą udział zawodnicy z Czech, Chorwacji, Rumunii, Ukrainy, Węgier, Serbii i oczywiście Polski.
Swój udział zapowiedzieli też nasi reprezentanci, m.in.: Jagna Marczułajtis-Walczak (czwarta na igrzyskach w Salt Lake City) oraz Paulina Ligocka (dwa razy trzecia na Mistrzostwach Świata). Potem nasi udadzą się na kanadyjską olimpiadę.
Z pewnością wielką atrakcją SF 2010 jest przyjazd ekipy młodych snowboardzistów z… Indii. Poza tym imprezie towarzyszą różnego rodzaju konkursy dla publiczności i dobra muzyka.
Jeśli chodzi o konkurencje rozgrywane w ramach snowboardu, to najbardziej popularne są trzy: halfpipe, snowboardcross i slalom gigant równoległy. Dzięki pierwszej z nich (dosłownie tłumacząc z ang., oznacza „połowę rury”) powstał tzw. freestyle snowboardowy (wolny styl w zjeżdżaniu na desce). Halfpipe jest bardzo popularny i niezwykle spektakularny. Zawodnicy, którzy go uprawiają, zjeżdżają niejako w śnieżnej rynnie, wykonując jednocześnie akrobatyczne ewolucje. Sędziowie oceniają te ekwilibrystyczne skoki. Podstawą zaś oceny jest ich różnorodność oraz stopień trudności.
Snowboardcross, zazwyczaj zna-ny jako SBX, łączy w sobie tzw. alpine i freestyle. Otóż tor, na którym się go uprawia, jest połączeniem różnych części terenu z wieloma utrudnieniami. Są tam np. połacie muld, zakręty, kilkustopniowe skocznie, bandy, ślimaki itd. Od zawodników wymaga się nie tylko panowania nad skokiem, prawidłowego lądowania, ale również uzyskania jak najkrótszego czasu przejazdu. Sama formuła rozgrywania zawodów jest również bardzo ciekawa. W czasie kwalifikacji zostaje wyłonionych w trakcie dwóch czasowych przejazdów trzydziestu dwóch zawodników i szesnaście zawodniczek. Potem ścigają się oni w czwórkach. Pierwszy na mecie przechodzi dalej. W końcu wygrywa najlepszy.
Trzecia konkurencja to slalom gigant równoległy (znany też jako PGS). Zalicza się go do tzw. dyscyplin alpejskich. Polega on na zjeżdżaniu po wyznaczonych trasach, gdzie powbijane są tyczki. Wygrywa ten, kto najszybciej dojedzie do mety. Jest on podobny do slalomu narciarskiego, choć w snowboardzie uzyskuje się o wiele większe prędkości. I tak w PGS chodzi o to, by uzyskać jak najlepszy czas przejazdu w sesji kwalifikacyjnej. Do finału awansuje szesnastu zawodników z kwalifikacji. Potem zjeżdżają oni w parach. Niektórzy nazywają slalom gigant równoległy, jak również konkurencje alpejskie Formułą 1 na śniegu.
Jakkolwiek by nie patrzeć na snowboard, jest to sport wymagający sporej kondycji. Jego fanom daje wielką frajdę. Co prawda, nie uniknie się w nim licznych siniaków, a nawet kontuzji. Niemniej jednak jazda na desce jest w miarę bezpieczna, jeśli tylko ma się odpowiedni strój i nie przecenia swoich możliwości.