Msze św. 2 czerwca koncelebrowali neoprezbiterzy z archidiecezji częstochowskiej i diecezji sosnowieckiej oraz przełożeni i profesorzy seminarium.

Na początku Mszy św. główny celebrans wskazał na obraz Serca Pana Jezusa, który znajduje się w seminarium. – To Serce nadawało wymiar naszej formacji, Ono stanowi pewien wyznacznik bycia seminarzystą, diakonem i wreszcie kapłanem. Jeszcze tak niedawno klęczeliśmy na modlitwie w tym kościele, a dzisiaj jako kapłani sprawujemy Mszę św. – podkreślił ks. Figurski.

Homilię wygłosił ks. Karol Iwańczak. – W ostatnich dniach w naszym życiu było dużo spraw ludzkich, przygotowanie przyjęcia prymicyjnego, zastanawianie się nad tym gdzie kogoś posadzić przy stole i to trochę przypomina świątynie sprzed wizyty Pana Jezusa – mówił neoprezbiter.

Ks. Mariusz Frukacz/Niedziela

– Moje serce zapragnęło już tylko tego jednego, Najświętszej Eucharystii. W przeciwnym razie wydawać by się mogło, że jesteśmy takim drzewkiem figowym pięknym, ale takim, które nie owocuje – podkreślił ks. Karol i dodał: – Jezus to dostrzega i chce wejść do świątyni mojego serca, do świątyni, która została konsekrowana, świeżo namaszczona i powywracać stoły ludzkich zmartwień i zwyczajów. Chodzi oto, aby one nie przysłaniały tego, co najważniejsze, Jego samego.

– Ewangelia dla każdego z nas jest punktem wyjścia do tego, żeby zapytać siebie samego w sercu, który stół w świątyni mojego serca jeszcze przewrócić? Kogo ze sprzedających muszę wypędzić, żeby być figowcem, który wydaje figi? – kontynuował kapłan.

Neoprezbiter zwrócił się do swoim kolegów kursowych: – Chciałbym, żeby każdy z was w swoim sercu usłyszał słowa Jezusa: „Miejcie wiarę w Boga! Zaprawdę, powiadam wam: Kto powie tej górze: Podnieś się i rzuć w morze, a nie zwątpi w duszy, lecz wierzy, że spełni się to, co mówi, tak mu się stanie”.

– Poproś z pokorą, a tak się stanie. Twoje serce stanie się świątynią pełną Boga, a nie czegoś innego. Staniesz się pięknym figowcem dającym owoce – zakończył ks. Iwańczak.

Na zakończenie Mszy św. neoprezbiterzy udzielili błogosławieństwa prymicyjnego.

Ks. Mariusz Frukacz/Niedziela

Po Mszy św. w auli seminaryjnej otrzymali dyplomy ukończenia Wyższego Międzydiecezjalnego Seminarium Duchownego w Częstochowie.

– W modlitwie nie zapominajcie o tych, którzy zostali w seminarium – prosił w imieniu seminarzystów dziekan alumnów.

Następnie ks. prał. Ryszard Selejdak, rektor seminarium za św. Janem Pawłem II, z jego książki „Dar i tajemnica”, przypomniał, że najważniejszy na drodze powołania kapłańskiego jest głęboki i osobisty związek z Jezusem. – Powołanie kapłańskie jest wezwaniem do świętości. Ta świętość domaga się szczególnej niepodzielności życia i służby. Ta szczególna niepodzielność wskazuje na godność kapłańską, dyspozycyjność, pewność wiary, a także oznacza wprowadzanie ładu moralnego w życie ludzi – mówił ks. Selejdak.

– Kapłan ma trwać przy Chrystusie także przez krzyż – kontynuował.

Ksiądz Rektor przestrzegał neoprezbiterów przed zeświecczeniem życia kapłańskiego. – Miejcie odwagę bycia kapłanami. Nie wstydźcie się stroju duchownego i koloratki. Trwajcie na modlitwie, rozważajcie codziennie słowo Boże. Unikajcie grzechu pychy i zasłaniania sobą Chrystusa – przypomniał.

Podkreślił, że „być kapłanem to być przyjacielem Jezusa całym swoim istnieniem”. – Pamiętajcie o innych a zapominajcie o sobie – zakończył ks. Selejdak.

Ks. Mariusz Frukacz/Niedziela

27 maja w bazylice archikatedralnej Świętej Rodziny w Częstochowie abp Wacław Depo udzielił święceń prezbiteratu sześciu diakonom Wyższego Międzydiecezjalnego Seminarium Duchownego w Częstochowie. W tym samym czasie w katedrze Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sosnowcu trzech diakonów seminarium z diecezji sosnowieckiej przyjęło święcenia z rąk bp. Grzegorza Kaszaka.

Nowo wyświęceni księża to: ks. Konrad Jastrzębski, ks. Karol Latos i ks. Tomasz Lipień (diecezja sosnowiecka) oraz: ks. Adrian Figurski, ks. Karol Iwańczak, ks. Mariusz Mroczkowski, ks. Tomasz Nowak, ks. Paweł Wilk i ks. Sebastian Woźniak (archidiecezja częstochowska).

Patronem rocznika jest św. Jan od Krzyża. Mottem neoprezbiterów są słowa: „Oby Panie moje serce nie było pyszne” (Ps 131).