Reklama

Misjonarz Afryki - serce bez granic

Rok 2011 w diecezji sandomierskiej jest poświęcony wielkiemu misjonarzowi Afryki kard. Adamowi Kozłowieckiemu SJ

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W uroczystość Objawienia Pańskiego 6 stycznia br. w bazylice katedralnej w Sandomierzu biskup ordynariusz Krzysztof Nitkiewicz zainaugurował obchody 100. rocznicy urodzin kard. Adama Kozłowieckiego. Hasło przewodnie roku brzmi: „Ksiądz Kardynał Adam Kozłowiecki SJ - Misjonarz Afryki”.

Rok kard. Kozłowieckiego

Bp Nitkiewicz mówi: - Jesteśmy dumni, że kard. Kozłowiecki urodził się na terenie obecnej diecezji sandomierskiej. Ja cieszę się podwójnie, bo wiele zawdzięczam Jezuitom, z których szeregów wyszedł Ksiądz Kardynał. Jego życie było pod wieloma względami tragiczne. Pierwsze lata kapłaństwa spędził przecież w obozach koncentracyjnych, a i kontakt z rzeczywistością powojenną do radosnych nie należał. To było doświadczenie „złota w tyglu”, które jaśnieje potem jeszcze większym blaskiem. Chociaż mijają kolejne lata od śmierci kard. Kozłowieckiego, my wciąż go podziwiamy jako świętego kapłana, gorliwego misjonarza w Zambii i wielkiego Polaka.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Życie poświęcił Afryce

Rok jubileuszowy kard. Kozłowieckiego ma za zadanie przybliżenie sylwetki Kardynała. Zapoznaniu z jego dokonaniami służyć będą konferencje, konkursy misyjne oraz sesje naukowe. Organizatorzy chcą także ukazać młodemu pokoleniu człowieka, który pałał miłością do Kościoła oraz do Polski. Był i jest wzorem do naśladowania nie tylko dla księży, ale i dla każdego z nas. Ksiądz Kardynał był człowiekiem głębokiej wiary, pokory i miłości do drugiego człowieka. Jako świadek Chrystusa głosił Dobrą Nowinę tam, gdzie ludzie tego potrzebowali. Poświęcił całe swoje życie Afryce. - Do naszego kraju również przybywali kiedyś misjonarze z Italii, Irlandii, Czech - mówi bp Nitkiewicz. - Dlatego mamy do spłacenia wobec Kościoła powszechnego dług wdzięczności. Jako naród bogaty w kapłanów, siostry zakonne i gorliwych świeckich katolików, powinniśmy wspierać te społeczeństwa, do których Dobra Nowina dotarła dopiero niedawno.

Rekonstrukcja rodzinnego dworu

W Hucie Komorowskiej, gdzie urodził się Ksiądz Kardynał, znajduje się zespół dworski należący niegdyś do rodziny Kozłowieckich. Przez wiele lat dwór nie był konserwowany. Od 1952 r. stopniowo go rozbierano. Aby zapobiec dalszemu niszczeniu siedziby rodowej Kozłowieckich oraz propagować działalność misyjną, 26 marca 2008 r. została utworzona Fundacja im. Księdza Kardynała Adama Kozłowieckiego „Serce bez granic”. Celem fundacji jest rekonstrukcja pałacu Kozłowieckich i otwarcie w nim centrum poświęconego pamięci Księdza Kardynała oraz Diecezjalnego Centrum Misyjnego o charakterze formacyjno-edukacyjnym. Fundacja podejmuje także starania o zbliżanie do siebie ludzi różnych kultur i religii. Jak mówi bp Nitkiewicz: - Chcemy w miejscu narodzin kard. Kozłowieckiego stworzyć takie centrum, gdzie ludzie należący do różnych narodów, wyznający różne religie i poglądy będą się mogli ze sobą spotykać i podejmować wspólne inicjatywy. To jest nawiązanie do „serca bez granic” Księdza Kardynała. I dlatego na koniec Mszy św. inaugurującej rok poświęcony poświęcony kard. Kozłowskiemu rozdawano serca z piernika, żeby zainspirowały do większej otwartości.
Część oficyny dworskiej jest już odbudowana i podejmowane są starania o dalszą renowację. W przyszłości będzie się tam mieścić muzeum poświęcone kard. Kozłowieckiemu. W dalszej perspektywie jest odnowienie parku przy dworze oraz udostępnienie go wszystkim, którzy będą chcieli odwiedzić miejsce narodzin kard. Adama Kozłowieckiego SJ. Bp Krzysztof Nitkiewicz wyraża nadzieję, że prace nad odbudową dworu i zagospodarowaniem terenu przyległego przyspieszą w tym szczególnym roku poświęconym Księdzu Kardynałowi.
Ogólnopolskie uroczystości jubileuszowe odbędą się 25 września br. w Majdanie Królewskim.

2011-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zasłonięty krzyż - symbol żalu i pokuty grzesznika

Niedziela łowicka 11/2005

[ TEMATY ]

Niedziela

krzyż

Wielki Post

Karol Porwich/Niedziela

Wielki Post to czas, w którym Kościół szczególną uwagę zwraca na krzyż i dzieło zbawienia, jakiego na nim dokonał Jezus Chrystus. Krzyże z postacią Chrystusa znane są od średniowiecza (wcześniej były wysadzane drogimi kamieniami lub bez żadnych ozdób). Ukrzyżowanego pokazywano jednak inaczej niż obecnie. Jezus odziany był w szaty królewskie lub kapłańskie, posiadał koronę nie cierniową, ale królewską, i nie miał znamion śmierci i cierpień fizycznych (ta maniera zachowała się w tradycji Kościołów Wschodnich). W Wielkim Poście konieczne było zasłanianie takiego wizerunku (Chrystusa triumfującego), aby ułatwić wiernym skupienie na męce Zbawiciela. Do dzisiaj, mimo, iż Kościół zna figurę Chrystusa umęczonego, zachował się zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów. Współczesne przepisy kościelne z jednej strony postanawiają, aby na przyszłość nie stosować zasłaniania, z drugiej strony decyzję pozostawiają poszczególnym Konferencjom Episkopatu. Konferencja Episkopatu Polski postanowiła zachować ten zwyczaj od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do uczczenia Krzyża w Wielki Piątek. Zwyczaj zasłaniania krzyża w Kościele w Wielkim Poście jest ściśle związany ze średniowiecznym zwyczajem zasłaniania ołtarza. Począwszy od XI wieku, wraz z rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. suknem postnym. Było to nawiązanie do wieków wcześniejszych, kiedy to nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne, prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we Mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania Mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia.
CZYTAJ DALEJ

Jezus mnie nie potępia, ale bardzo pragnie, abym się zmienił na lepsze

2025-04-02 14:38

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

źródło: wikipedia.org

"Chrystus i jawnogrzesznica", Nicolas Poussin (1653 r.)

Chrystus i jawnogrzesznica, Nicolas Poussin (1653 r.)

Ważne jest, aby w każdej sytuacji kryzysowej, którą przeżywam, zaprosić Jezusa. On jest pomocą, światłem i On udziela łaski, aby z trudności wyjść i stać się lepszym czy mądrzejszym.

Jezus udał się na Górę Oliwną, ale o brzasku zjawił się znów w świątyni. Cały lud schodził się do Niego, a On, usiadłszy, nauczał ich. Wówczas uczeni w Piśmie i faryzeusze przyprowadzili do Niego kobietę, którą dopiero co pochwycono na cudzołóstwie, a postawiwszy ją pośrodku, powiedzieli do Niego: «Nauczycielu, tę kobietę dopiero co pochwycono na cudzołóstwie. W Prawie Mojżesz nakazał nam takie kamienować. A Ty co powiesz?» Mówili to, wystawiając Go na próbę, aby mieli o co Go oskarżyć. Lecz Jezus, schyliwszy się, pisał palcem po ziemi. A kiedy w dalszym ciągu Go pytali, podniósł się i rzekł do nich: «Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci w nią kamieniem». I powtórnie schyliwszy się, pisał na ziemi. Kiedy to usłyszeli, jeden po drugim zaczęli odchodzić, poczynając od starszych, aż do ostatnich. Pozostał tylko Jezus i kobieta stojąca na środku. Wówczas Jezus, podniósłszy się, rzekł do niej: «Kobieto, gdzież oni są? Nikt cię nie potępił?» A ona odrzekła: «Nikt, Panie!» Rzekł do niej Jezus: «I Ja ciebie nie potępiam. Idź i odtąd już nie grzesz».
CZYTAJ DALEJ

Głos Boga jest pierwszym źródłem życia

2025-04-06 15:07

[ TEMATY ]

sanktuarium Otyń

Wielkopostne czuwanie kobiet

Karolina Krasowska

Wrażenie podczas spotkania robił kościół pełen kobiet

Wrażenie podczas spotkania robił kościół pełen kobiet

„Córka Głosu” – pod takim hasłem w sanktuarium w Otyniu odbyło się wielkopostne czuwanie dla kobiet.

Był czas na konferencję, modlitwę wstawienniczą, adorację Najświętszego Sakramentu i oczywiście Eucharystię. Czuwanie, które odbyło się 5 kwietnia, poprowadziła Wspólnota Ewangelizacyjna „Syjon” wraz z zespołem, a konferencję skierowaną do pań, które wyjątkowo licznie przybyły tego dnia na spotkanie, wygłosiła Justyna Wojtaszewska. Liderka wspólnoty podzieliła się w nim osobistym doświadczeniem swojego życia. – Konferencja jest zbudowana na moim świadectwie życia kobiety, która doświadczyła nawrócenia przez słowo Boże i która każdego dnia, kiedy to słowo otwiera, zmienia przez to swoją rzeczywistość. Składając swoje świadectwo chciałam zaprosić kobiety naszego Kościoła katolickiego do wejścia na tą drogę, żeby nauczyć się życia ze słowem Bożym i tak to spotkanie dzisiaj przygotowaliśmy, żeby kobiety poszły dalej i dały się zaprosić w tą zamianę: przestały analizować, zamartwiać się, tylko, żeby uczyły się tego, że głos Boga jest pierwszym źródłem życia, z którego czerpiemy każdego dnia. Taki jest zamysł tego spotkania, dlatego nazywa się ono „Córka Głosu” – mówi liderka Wspólnoty Ewangelizacyjnej „Syjon”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję