Ks. Stanisław Roman Binek (ur. 3 stycznia1956, zm. 3 sierpnia 2002 r.) Syn Konstantego i Marii z d. Malatyńska. Urodził się w Strzelinie. Ukończył Metropolitalne Wyższe Seminarium Duchowne we Wrocławiu. Wyświęcony na kapłana 24 czerwca1982 r. Skierowany został do pracy duszpasterskiej jako wikariusz w parafii św. Piotra i Pawła w Oławie. Kolejnymi placówkami były: parafia św. Jacka w Legnicy, parafia pw. Macierzyństwa Najświętszej Maryi Panny we Wrocławiu, parafia pw. Zmartwychwstania Pańskiego w Wałbrzychu, parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Kunicach Legnickich, parafia św. Maksymiliana w Lubinie. Zmarł 3 sierpnia 2002 r. w Legnicy. Pochowany został w Trębaczewie koło Wielunia.
Ks. kan. Jan Słomba (ur. 3 października1932, zm. 11 października 2002) Syn Władysława i Honoraty z d. Rojek. Urodził się w Kiełkowie. Ukończył Arcybiskupie Seminarium Duchowne we Wrocławiu. Wyświęcony na kapłana 27 maja 1956 r. Skierowany do pracy duszpasterskiej jako wikariusz - prefekt do Żar koło Żagania. Jako wikariusz pracował także w Bielawie Górnej, Namysłowie, Wrocławiu. W 1959 został administratorem parafii w Kaczorowie. Kolejnymi placówkami duszpasterskimi był: Chojnów, Lubomierz. W Lubomierzu pracował początkowo jako wikariusz, następnie jako administrator, wicedziekan i dziekan. W 2002r. mianowany proboszczem w parafii św. Józefa Oblubieńca w Starych Bogaczowicach. W 1984 otrzymał godność kanonika EC, a w 1991 kanonika RM. W 1993r. otrzymał tytuł doktora teologii. Zmarł 11 października 2002r. Pochowany został w Starych Bogaczowicach.
Ks. kan. Stefan Garbera (ur. 21 marca1951, zm. 23 października 2002) Syn Onufrego i Joanny z d. Klimkowska. Urodził się w Słupie koło Legnicy. Ukończył Metropolitalne Wyższe Seminarium Duchowne we Wrocławiu. Wyświęcony na kapłana 29 maja 1976 r. Skierowany do pracy duszpasterskiej do parafii Chrystusa Króla w Dzierżoniowie, a następnie do parafii św. Mikołaja w Nowej Rudzie. W 1986 r. prowadził pracę duszpasterską w parafii w Jugowie. W 1987 r. mianowany najpierw administratorem, a następnie proboszczem parafii pw. Trójcy Świętej w Rudnej. Od 1998 był proboszczem w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Kunicach Legnickich. Od 2000 r. pełnił funkcję diecezjalnego duszpasterza Eucharystycznego Ruchu Młodych, a od 2001 r. został wicedziekanem dekanatu Prochowice. W 2000 r. mianowany kanonikiem honorowym Kapituły Katedralnej. Był członkiem Rady Kapłańskiej Diecezji Legnickiej. Zmarł 23 października 2002 r. w Legnicy. Pochowany został w Kunicach Legnickich.
To już kolejny raz, kiedy Instytut Niedziela, wydawca Tygodnika Katolickiego Niedziela, zaprasza do kina. W seans filmowy wprowadził widzów Mariusz Książek, wiceprezes Instytutu NIEDZIELA, przedstawiając meandry towarzyszące powstawaniu produkcji. – Jak wielu problemów doświadczyli autorzy podczas realizacji tego obrazu, od braku zrozumienia po osobiste dramaty i problemy finansowe, a nawet odwoływania już zaplanowanych seansów we Francji – zaznaczył Książek. Następnie metropolita częstochowski abp Wacław Depo, poproszony o komentarz, zauważył, że „konkretnie 22 lutego 1931 r. w płockim klasztorze Sióstr Miłosierdzia objawił się Jezus Miłosierny”. – I w tym filmie dzisiaj też doświadczymy Jego dotknięcia w naszych sercach – podkreślił pasterz.
Fabuła filmu opowiada o wydarzeniach sprzed 350 lat, które miały miejsce w Paray-le-Monial we Francji. To właśnie tam, w klasztorze Sióstr Wizytek, Jezus objawił swoje płonące z miłości Serce zakonnicy Małgorzacie Marii Alacoque. Skierowane do zakonnicy orędzie stało się kanwą filmu, który w opinii wielu „obudził” duchowość Francji i podbił francuskie kina, wywołując tym samym ostrą rekcję środowisk antyreligijnych. Najświętsze Serce to filmowa rekonstrukcja historyczna połączona ze świadectwami bohaterów filmu, którzy doświadczają największych problemów współczesnego świata: samotności, zmęczenia i braku sensu życia. Tym samym opowiadają oni o odnalezieniu „lekarstwa”, które pomogło stworzyć im relację z Jezusem w Jego Najświętszym Sercu. Krótkie komentarze kapłanów stanowią swoistą katechezą i pomagają zrozumieć przed-stawianą rzeczywistość.
Wiele już napisano o ks. Gabriele Amorcie (zm. 16 września 2016), ale równie
wiele można by jeszcze dopisać z racji jego złożonej
i głębokiej osobowości, a także z powodu owocnej działal
ności, jaka z niej wypływała. Podczas lektury tej książki
na plan pierwszy wysuwają się dwa podstawowe aspekty
jego osoby: odwaga i wiara w Boga.
Księdza Amortha wyróżniały bowiem siła oraz wytrwa
łość w mówieniu prawdy o Bogu. Jego niezłomny duch,
zamknięty w zbroi wojownika walczącego przeciwko siłom
zła, kazał mu z jasnością myśli i logiką nieprzerwanie
demaskować obłudę i blichtr tego świata. Z całą stanow
czością piętnował ograniczenia, nadużycia i wypaczenia
wiary, jak wówczas, gdy uświadamiał brak odpowiedniej
formacji seminaryjnej kapłanów w dziedzinie znajomości
aniołów i demonów oraz walki z tymi ostatnimi. Był pod
tym względem dalekowzrocznym prekursorem.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
