Reklama

Niedziela Kielecka

Jak Topola przeżywa Rok Wiary

Niewielka, poniżej tysiąca osób parafia Topola, położona między Kazimierzą Wielką a Skalbmierzem, której mieszkańcy trudnią się niemal wyłącznie rolnictwem, wkroczyła z całą diecezją i Kościołem powszechnym w Rok Wiary. - Choć wszyscy jesteśmy katolikami i uważamy się za ludzi wierzących, praktykujących, korzystających z sakramentów, to przejawy „poszarpanej wiary” - jak to nazwał w swoim Liście pasterskim bp Kazimierz Ryczan - dostrzeżemy także w parafii Topola - mówi ks. proboszcz Wiesław Chęcina

Niedziela kielecka 46/2012, str. 6-7

[ TEMATY ]

Rok Wiary

parafia

T. D.

Helena Sznajder – kierowniczka chóru parafianego i Piotr Pacek – organista, wspólnie przygotowują pieśni na Rok Wiary

Helena Sznajder – kierowniczka chóru parafianego i Piotr Pacek – organista,
wspólnie przygotowują pieśni na Rok Wiary

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Na progu Roku Wiary

Jak przeżyć Rok Wiary, aby wydał on owoce? W oparciu o grupy wspólnotowe, korzystając ze sprawdzonych, lubianych przez parafian „etapów” roku liturgicznego i przywiązanych do nich nabożeństw, podejmując nawet niewielkie, zobowiązania. Jakie? A choćby poprawienie w parafii czytelnictwa prasy katolickiej. Osoba, która w tej dziedzinie przoduje - Anna Pandyra (regularnie nabywa „Niedzielę” oraz „Gościa Niedzielnego”, „List do Pani” i in.), była wraz z Renatą Nowacka, Stanisławem Koziarą i Piotrem Packiem w delegacji parafii Topola podczas uroczystej inauguracji Roku Wiary w bazylice kieleckiej 13 października. Natomiast w niedzielę 14 października podczas głównej Eucharystii, z uroczystą śpiewaną oprawą liturgiczną, z udziałem dzieci, młodzieży, rodzin - rozpoczęto Rok Wiary w parafii Topola.

Pewny grunt - parafialne doświadczenia

Rok Wiary może być przeżywany w oparciu o to, czym parafia żyje i zajmuje się na co dzień, co jest wpisane w jej tradycję i styl przeżywania roku liturgicznego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Całe rodziny utrzymują się z uprawy warzyw, porastających urodzajne okoliczne pola. Nazwa „Topola” pochodzi nie od popularnych drzew, tylko od stwierdzenia „to pola”, których uprawne przestrzenie rozciągają się wokół. Ogórki, cebula, czosnek, kapusta, selery, marchew, pietruszka, buraki, pory i in. absorbują mieszkańców przez większość roku. Niemniej uczestnictwo w niedzielnej Mszy św., świętach, obrzędach w skali roku liturgicznego - utrzymuje się na niezłym poziomie.

Reklama

Ksiądz Proboszcz „krzewienie żywej wiary” zamierza oprzeć np. o wspólnoty. Ponad 60 kobiet należy do trzech kół żeńskich żywego różańca, w planie - właśnie w kontekście Roku Wiary - jest powstanie męskiego koła pod patronatem św. Józefa. „Minikrąg” (bo na razie niewielki) biblijny poprzez zaangażowanie w liturgię i osobiste świadectwa wiary szerzy znajomość Biblii. Jeszcze przed Adwentem, podczas kolejnego spotkania ma szansę powiększyć się o nowych członków. - Trzeba jak najlepiej wykorzystać rekolekcje adwentowe, wielkopostne, wizytę duszpasterską (podczas której parafianie otrzymają materiały pomocnicze na Rok Wwiary, przyp. red.). - Jeśli intronizowaliśmy uroczyście Pismo Święte i Katechizm Kościoła Katolickiego, to należy po nie sięgać i je poznawać - podkreśla ks. proboszcz W. Chęcina. Żywo przejęty zadaniami Roku Wiary wydaje się chór parafialny, założony jeszcze za czasów poprzedniego proboszcza, ks. kan. Jana Anioła, a prowadzony od lat przez emerytowaną nauczycielkę muzyki Helenę Sznajder i organistę Piotra Packa. Wierni pod kierunkiem chóru specjalnie na inaugurację Roku Wiary przygotowali hymn pt. „Wierzę” („Wierzę, wierzę Tobie Boże,/ufam z wszystkich sił./Tyś jest drogą, Tyś jest prawdą,/Tyś jest życiem mym (…)”. Parafialną uroczystość wzbogaciły także specjalnie przygotowane pieśni o wierze oraz odśpiewany Akt wiary. Z kolei na święto Zmartwychwstania przygotowywany jest hymn „Credo Domine”. - W każdą pierwszą niedzielę wprowadziliśmy śpiewany Akt wiary. Warto dodać, że cały Chór to aktywne środowisko osób wierzących, dające żywe świadectwo swojej wiary - uważa Ksiądz Proboszcz.

Z kolei pierwsza sobota w Topoli jest przeżywana w duchu nabożeństwa do Niepokalanego Serca Matki Bożej w połączeniu z modlitwą o powołania, którego nie było tutaj od 40 lat. - A byłby to wspaniały owoc i dar dobrze przeżytego Roku Wiary - uważa ks. Chęcina. - Być może praca na roli absorbuje na tyle, że wypiera marzenia o kapłaństwie, ale wszystko pozostaje w rękach Pana Boga - mówi. Przy ołtarzu w Topoli posługuje 11 ministrantów.

Obchody 40-lecia - „sprawdzianem” Roku Wiary?

Topola przygotowuje się do wyjątkowego w jej historii jubileuszu: 40-lecia istnienia Ośrodka Duszpasterskiego.

Reklama

Okazją do jego powstania była pilna konieczność uratowania zabytkowego drewnianego kościoła z Kazimierzy Małej (1839-1840), do czego wobec ówczesnych władz (niechętnie zezwalających na nowe parafie) zobowiązali się mieszkańcy wsi Topola. Po otrzymaniu zezwolenia jesienią 1972 r. utworzono Komitet Budowy Kościoła w Topoli, a bp Jan Jaroszewicz mianował ks. Jana Anioła wikariuszem w Skalbmierzu, z misją tworzenia nowej placówki duszpasterskiej w Topoli. Wiosną 1973 rozebrano kościół w Kazimierzy Małej i przewieziono go do Topoli wraz ołtarzem głównym i bocznym, a już w lipcu rozpoczęto budowę fundamentów pod posadowienie częściowo zrekonstruowanego kościoła. Od września na placu budowy sprawowano Msze św. Część materiałów drewnianych ze ścian została ponownie użyta przy rekonstrukcji, jednak w dużej części korzystano z nowego materiału modrzewiowego (wykonano zeń więźbę dachową, dach z sygnaturką, oszalowania zewnętrzne). Wymiary kościoła pozostały te same, dobudowano jedynie powiększony przedsionek i kapliczkę boczną. W stanie surowym oddano kościół do użytku 8 grudnia 1973 r., a w dniu jego poświęcenia, tzn. 11 sierpnia 1974 r. - zakończono resztę prac, m.in. instalacyjnych, montażowych. Zarazem ks. Jan Anioł otrzymał biskupią nominację na rektora kościoła filialnego w Topoli z prawem udzielania wszelkich posług duszpasterskich, z nakazem prowadzenia ksiąg metrykalnych - czyli z wszystkimi uprawnieniami parafii.

Kończąc i podsumowując Rok Wiary, Topola wkroczy więc w Rok Jubileuszu 40 lat istnienia wspólnoty parafialnej, z programem duszpasterskim wypracowanym w Roku Wiary, z udziałem w zbliżających się obchodach budowniczego parafii - ks. kan. Jana Anioła i jego współpracowników.

Krótką historię parafii dobrze uzupełnia komentarz organisty Piotra Packa. Jego zdaniem, znakiem widzialnym wzrostu świadomości religijnej jest także troska o kościół, cmentarz, kapliczki, pomniki, czyli miejsce święte dla danej parafii. - Chodzę do kościoła, czytam Pismo Święte, znam Dekalog, ale może Rok Wiary to także dobry czas na uświadomienie sobie mojej odpowiedzialności za te miejsca, za to wspólne dobro, za odczytanie na nowo przykazań kościelnych? O kimś, kto dba swój kościół, każdy powie: to osoba żywej wiary - zauważa organista.

2012-12-31 00:00

Oceń: 0 -1

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Nauka sprzymierzeńcem wiary

Niedziela lubelska 10/2013, str. 3

[ TEMATY ]

Rok Wiary

Katarzyna Artymiak

Abp Stanisław Budzik

Abp Stanisław Budzik

Na apel o modlitwę, skierowany w Roku Wiary przez Ojca Świętego Benedykta XVI do ludzi nauki, odpowiedziało wiele środowisk akademickich, w tym miasta Lublina. 22 lutego w archikatedrze odbyło się wyjątkowe spotkanie, połączone z uroczystym wyznaniem wiary i dziękczynieniem za pontyfikat Benedykta XVI

Eucharystii, która zgromadziła przedstawicieli uniwersytetów i szkół wyższych, przewodniczył abp Stanisław Budzik. Poprzedziło ją nabożeństwo Drogi Krzyżowej prowadzone przez bp. Artura Mizińskiego z rozważaniami ks. prof. Stanisława Janeczka, dziekana Wydziału Filozofii KUL JP II oraz refleksja o wierze, zaprezentowana przez przedstawiciela środowiska naukowego. Prof. Wiesław Kamiński z UMCS podkreślał, że objawienie Jezusa Chrystusa w historii ludzkości, zapewniające dotykalność Boga dostosowującego się do ograniczeń rozumu, obdarowało nas łaską przekraczania barier, wiodąc rozum ku nienasyconemu poznaniu i wprawiając w nieustanny niepokój twórczy. Przywołując myśl św. Augustyna: „Wierz, abyś rozumiał”, prof. Kamiński dowodził, że w porządku poznania wiara poprzedza rozum, ale bez rozumu nie ma wiary. - Człowiek oświecony przez Boga wie, co jest prawdą i potrafi tę prawdę oswoić intelektualną refleksją. To oswojenie jest niezbędne, by religia i rozum w zgodnym rytmie, opromienione miłością, tworzyły poznanie rzeczy ostatecznych, czego tak łaknie dusza badacza - mówił profesor, kończąc wystąpienie modlitwą: - Panie, daj nam łaskę spotkania Ciebie, która umocni naszą wiarę, rozniecając w nas światło rozumu, niezbędne w dziele docierania do prawdy.
CZYTAJ DALEJ

Św. Iwo - mniej znany święty

Iwo Hélory żył w latach 1253 -1303 we Francji, w Bretanii. Urodził się w Kermartin, w pobliżu Tréguier. Po ukończeniu 14. roku życia studiował w Paryżu na Wydziale Sztuk Wyzwolonych, później na Wydziale Prawa Kanonicznego i Teologii, a w Orleanie na Wydziale Prawa Cywilnego.

Po trwających 10 lat studiach powrócił do rodzinnej Bretanii. Do 30. roku życia pozostawał - jako człowiek świecki - na stanowisku oficjała diecezjalnego w Rennes, sprawując w imieniu biskupa funkcje sędziowskie. Zasłynął jako człowiek sprawiedliwy i nieprzekupny, obrońca interesów biedaków, za których nieraz sam opłacał koszty postępowania, a także - jako doskonały mediator w sporach. Później poszedł za głosem powołania i po przyjęciu święceń kapłańskich skupił się na pracy w przydzielonej mu parafii. Biskup powierzył mu niewielką parafię Trédrez, a po roku 1293 nieco większą - Louannec. Iwo od razu zjednał sobie parafian, dając przykład ubóstwa i modlitwy. W czasach, kiedy kapłani obowiązani byli odprawiać Mszę św. tylko w niedziele i święta, Iwo czynił to codziennie, niezależnie od tego, gdzie się znajdował. Często, chcąc pogodzić zwaśnionych, zanim zajął się sprawą jako sędzia, odprawiał w ich intencji Mszę św. - po niej serca skłóconych w jakiś cudowny sposób ulegały przemianie i jednali się bez rozprawy. Nadal chętnie służył wiedzą prawniczą wszystkim potrzebującym, sam żyjąc bardzo skromnie. Był doskonałym kaznodzieją. Iwo Hélory zmarł 19 maja 1303 r. W 1347 r. papież Klemens VI ogłosił go świętym. Jego kult rozpoczął się zaraz po jego śmierci i bardzo szybko rozprzestrzenił się poza granice Bretanii. Kościoły i kaplice jemu dedykowane zbudowano m.in. w Paryżu i w Rzymie. Wiele wydziałów prawa i uniwersytetów obrało go za patrona, m.in. w Nantes, Bazylei, Fryburgu, Wittenberdze, Salamance i Louvain. Został pochowany w Treguier we Francji, które jest odtąd miejscem corocznych pielgrzymek adwokatów w dniu 19 maja. Warto też dodać, że do Polski kult św. Iwona dotarł stosunkowo wcześnie. Już 25 lat po jego kanonizacji, w 1372 r. jeden z kanoników wrocławskiej kolegiaty św. Idziego, Bertold, ze swej pielgrzymki do Tréguier przywiózł relikwie świętego. Umieszczono je w jednym z bocznych ołtarzy kościoła św. Idziego. Również po relikwie św. Iwona pojechał opat Kanoników Regularnych Henricus Gallici. Na jego koszt do budującego się wówczas kościoła Najświętszej Maryi Panny na Piasku dobudowano kaplicę św. Iwona, w której umieszczono ołtarzyk szafkowy z relikwiami. Niestety, nie dotrwały one do naszych czasów, w przeciwieństwie do kultu, który, przerwany na początku XIX wieku, ożył w 1981 r. Od tego czasu w każdą pierwszą sobotę miesiąca w kaplicy św. Iwona zbierają się prawnicy wrocławscy na Mszy św. specjalnie dla nich sprawowanej. Drugim ważnym miejscem kultu św. Iwona w Polsce jest Iwonicz Zdrój, gdzie znajduje się jedyny w Polsce, jak się wydaje, kościół pw. św. Iwona, z przepiękną rzeźbioną w drewnie lipowym statuą Świętego. Warto też wspomnieć o zakładanych w XVII i XVIII wieku bractwach św. Iwona, gromadzących w swych szeregach środowiska prawnicze, a mających przyczynić się do ich odnowy moralnej. Bractwa te istniały przede wszystkim w miastach, gdzie zbierał się Trybunał Koronny: w Piotrkowie Trybunalskim (zał. w 1726 r.) i w Lublinie (1743 r.). W obydwu do dziś zachowały się obrazy przedstawiające Świętego: w Piotrkowie - w kościele Ojców Jezuitów, w Lublinie - w kościele parafialnym pw. Nawrócenia św. Pawła. Istniały też bractwa w Przemyślu (XVII w.), prawdopodobnie w Krakowie (zachował się XVIII-wieczny obraz św. Iwona w zakrystii kościoła Ojców Pijarów), w Warszawie i we Lwowie. W diecezji krakowskiej czczono św. Iwona w Nowym Korczynie (w 1715 r. w kościele Ojców Franciszkanów konsekrowano ołtarz św. Iwona) oraz w Nowym Sączu, w kręgach związanych z Bractwem Przemienienia Pańskiego. Natomiast we Wrocławiu, w kaplicy kościoła pw. Najświętszej Marii Panny na Piasku, znajduje się witraż wyobrażający św. Iwo. Został on ufundowany w 1996 r. przez adwokatów dolnośląskich z okazji 50-lecia tamtejszej adwokatury.
CZYTAJ DALEJ

Zwyciężczyni Eurowizji Dara: "Myślę, że Bóg jest najwspanialszy! Może otworzyć przed nami wszystkie drzwi"

2026-05-19 13:16

[ TEMATY ]

Eurowizja

PAP/EPA/HANNIBAL HANSCHKE

Zwyciężczyni Eurowizji Dara z Bułgarii w zaskakującym wywiadzie wideo wyznała wiarę w Boga.

„Kocham Boga. Myślę, że Bóg jest najwspanialszy. Może otworzyć przed nami wszystkie drzwi”. Bułgarska zwyciężczyni Eurowizji, Dara, złożyła to zaskakujące wyznanie wiary w Boga w wywiadzie wideo dla niemieckiej gazety BILD.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję