Dach z potężną kopułą i czterema wieżami, dwie sygnaturki, półkopuła prezbiterium, elewacje tamburu i elewacje naddachowe oraz cztery boczne, witraże – wszystko zostało gruntownie odnowione. I to widać gołym okiem. Poza tym są wzmocnienia, wymienione belki, skute tynki i zszyte specjalnymi prętami mury. Po to, by dalej nie pękały. Zostały też osuszone fundamenty i ściany. To wszystko wydarzyło się na przestrzeni czterech ostatnich lat w kościele pw. Zesłania Ducha Świętego na łódzkim Placu Wolności. Wielkim nakładem sił, środków, modlitw i przy ogromnej życzliwości mieszkańców, urzędników, ludzi dobrej woli. Dzięki tym pracom jedna z najpiękniejszych świątyń w mieście odzyskała dawny blask. I może cieszyć oczy nie tylko parafian, ale też turystów odwiedzających Łódź.

Ufność i pomoc

– Dziękuję Bogu i ludziom, że te prace się powiodły – mówi ks. Paweł Lisowski, proboszcz parafii i jednocześnie osoba prowadząca i nadzorująca całe przedsięwzięcie. Jednak gdyby nie jego determinacja, własnoręcznie pisane i liczone wnioski, składane projekty, godziny spędzone nad dokumentami i słupkami liczb – nie byłoby nic. Złożona w Bogu ufność i nabożeństwo do św. Józefa sprawiły, że „dzięki życzliwości urzędników, którzy – choć stawiali wymagania – także pomagali i doradzali, mogłem wszystkiemu sprostać” – podkreśla.

Dziś dziękuje firmom pracującym przy renowacji, ale też ludziom, którzy włączyli się w pomoc, w tym w zorganizowaną na Facebooku zbiórkę – od kwietnia do października udało się zebrać blisko 50 tys. zł na remont nieobjęty dotacjami. – I za to moja ogromna wdzięczność. Bo to był taki jasny promyk – dodaje.

Restauracja – ratunek

Prace renowacyjne kosztowały ponad 5,4 mln zł. Z tego największy udział miało Miasto Łódź i Kuria Metropolitalna. Środki pochodziły jeszcze z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, wkładu własnego i z Urzędu Marszałkowskiego. Oprócz wymienionych zwiększono wentylację kopuły, zamontowano system odgromowy, założono prowadzące do dzwonów drzwi na wieże (pasujące do metalowych żaluzji), zadbano także o stopnie kominiarskie.

Zrobiono też wiele innych prac o których opowiada teraz ks. Lisowski. Pokazuje zdjęcia załączone do dokumentacji budowlanej, na których widać skuwane praktycznie wszędzie tynki, ogromne pęknięcia i zniszczenia. Pręty wstawiane w rozszczelnione mury. Mówi o ogromie prac i serca, które zostało włożone w odrestaurowanie kościoła. Restauracji, która była pilnym zaleceniem konserwatorskim.

Stara kronika

Obecnie przygotowywane są projekty posadzki, by jak tylko znajdą się środki ruszyć z pracami wewnątrz świątyni. Potrzebna jest wymiana instalacji elektrycznej, ocieplenie posadzki, remont jedynych w Łodzi romantycznych organów (w tej chwili rozłożone i zabezpieczone czekają na swój czas), wewnętrznych tynków oraz konserwacja polichromii.

Przy okazji przygotowywania projektów posadzki odnaleziono brulion, który był – jak się okazało – kroniką parafii: wydarzenie po wydarzeniu było w nim spisywane od roku 1945 do 1985 r.; dawniej kościół należał do ewangelików. Wśród wielu adnotacji znalazły się te świadczące o ilości osób uczestniczących we Mszach św. – były ich tysiące.

Wizytówka miasta

Kościół, który jest jedną z piękniejszych wizytówek miasta, ma 127 lat. Został zbudowany na wzór ewangelickiej katedry w Berlinie. Jego architektem był Otto Gehlik. Kościół był przez ponad pół wieku świątynią ewangelicko-augsburską pw. Świętej Trójcy. W maju 1945 r. został poświęcony jako rzymskokatolicki. I przez długie lata był kościołem garnizonowym Łodzi.

Podsumowaniem i ukoronowaniem obecnego etapu prac będzie zaplanowane na 28 października (poniedziałek, godz. 18) poświęcenie odrestaurowanej świątyni. Dokona tego metropolita łódzki abp Grzegorz Ryś.

Nr konta parafii 36 1020 3352 0000 1702 0092 3698; www.facebook.com/zdslodz .