Piotr Kanizjusz urodził się 8 maja 1521 r. w Nijmegen (Holandia). Odbył studia teologiczne w Kolonii i w Lowanium. W 1543 r. wstąpił do zakonu jezuitów, a w 1546 r. przyjął święcenia kapłańskie. Był znakomitym teologiem, dlatego został wezwany przez biskupa Augsburga, kard. Ottona Truchsess von Waldburga, by mu towarzyszył na soborze w Trydencie w charakterze teologa konsultora. Kiedy Piotr Kanizjusz uzyskał tytuł doktora teologii na uniwersytecie w Bolonii, został skierowany do pracy misyjnej i duszpasterskiej do krajów germańskich, aby powstrzymać napór protestantyzmu.

W 1556 r. św. Ignacy Loyola mianował Piotra pierwszym prowincjałem nowo utworzonej prowincji niemieckiej, która liczyła wówczas zaledwie 3 domy: w Ingolstadt, Wiedniu i Pradze. Pod rządami Kanizjusza powstało 5 kolejnych konwentów: w Monachium, Innsbrucku, Dillingen, Trynau i Hali (Tyrol). Nadto w północnych Niemczech powstała druga prowincja. W 1558 r. Piotr odbył podróż do Polski (Kraków, Łowicz, Piotrków Trybunalski), towarzysząc nuncjuszowi Kamilowi Mentuatiemu. Cieszył się przyjaźnią kard. Stanisława Hozjusza.

Ostatnie lata życia Piotr Kanizjusz spędził we Fryburgu Szwajcarskim. Zmarł 21 grudnia 1597 r. Pozostawił po sobie dzieła teologiczne i apologetyczne, m.in.: „Katechizm mały”, „Katechizm średni” i „Katechizm wielki” oraz „Summę nauki katolickiej”, na którą składały się jego wykłady, dyskusje i kazania.

Święty Piotr Kanizjusz jest nazywany „apostołem Niemiec”. Jego życiu i dziełu swoją encyklikę „Militantis Ecclesiae” poświęcił papież Leon XIII.