Reklama

Sześć wieków parafii Krasne

Jubileusz 600-lecia parafii Krasne Duszpasterze i wierni parafii Wniebowzięcia NMP w Krasnem zapraszają na uroczystości jubileuszowe 600-lecia istnienia parafii, które odbędą się 16 września br. Uroczysta Msza św. odprawiona zostanie w kościele parafialnym w Krasnem o godz. 10.30, pod przewodnictwem bp. Kazimierza Górnego, biskupa rzeszowskiego

Niedziela rzeszowska 37/2012

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Wieś Krasne (Crasnepole, Krasnopole) sięga swymi początkami XIV stulecia. W źródłach po raz pierwszy wymieniana jest pod 1390 r. 4 marca 1412 r. właścicielka tej osady Małgorzata z Branic Rzeszowska wraz z córkami Katarzyna i Ofką uposażyła parafię i ufundowała pierwszy, drewniany kościół parafialny. Parafia swym zasięgiem terytorialnym objęła wsie: Krasne i Strażów oraz część wsi Powietna (Pobitno). Biskup przemyski Maciej Janina w 1412 r. zatwierdził fundację i erygował parafię. Pierwszym proboszczem, którego zanotowały kroniki był ks. Wawrzyniec.
W 1624 r. podczas najazdu czambułu tatarskiego wieś została spustoszona i złupiona, a kościół i plebania spalone. Wkrótce parafia zyskała nową, również drewnianą świątynie (1627) przeniesioną z pobliskiej Magdalenki oraz przytułek dla ubogich, które ufundował Mikołaj Spytek Ligęza.
W 1742 r. dzięki materialnemu wsparciu księcia Jerzego Ignacego Lubomirskiego wzniesiono nową, tym razem już murowaną, świątynię. Konsekrował ją pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny biskup przemyski Wacław Hieronim Sierakowski 14 września 1752 r. W okresie międzywojennym przedłużono świątynię o 7 m.
W 1988 r. podjęto decyzję o budowie czwartego kościoła w dziejach parafii. Poświęcenia nowego kościoła dokonał 15 sierpnia 1996 r. biskup rzeszowski Kazimierz Górny, nadając mu wezwanie Wniebowzięcia Matki Bożej.
W 2010 r. dzięki dotacji Gminy Krasne i ofiarom parafian przystąpiono do remontu zabytkowej świątyni krasieńskiej wymieniając jej dach i powałę nawy głównej. W kolejnym roku wykonano izolację poziomą ścian kościoła, zaś obecnie trwają prace remontowo-budowlane, konserwacyjne i rekonstrukcyjne dotyczące m.in. wzmocnienia stropu prezbiterium, rekonstrukcji dachu jednej z zakrystii, a także prowadzone są prace przy odsłanianiu późnobarokowej polichromii znajdującej się na suficie prezbiterium. Aktualne prace będą wykonane dzięki dotacji udzielonej przez Wojewódzkiego Podkarpackiego Konserwatora Zabytków w Przemyślu, dzięki dotacji Gminy Krasne oraz datkom składanym na konto Fundacji Ochrony Zabytków Wsi Krasne, a także dzięki środkom własnym parafii.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2012-12-31 00:00

Oceń: +2 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Z modlitwą na ulicach Wrocławia

2025-04-05 14:02

Magdalena Lewandowska

Studenci nieśli krzyż przez centrum Wrocławia

Studenci nieśli krzyż przez centrum Wrocławia

Ponad 1000 osób przeszło ulicami Wrocławia w Akademickiej Drodze Krzyżowej.

Duży drewniany krzyż nieśli studenci ze wszystkich duszpasterstw akademickich, razem z nimi modląc się szli wrocławianie, klerycy, kapłani, siostry zakonne, towarzyszył im bp Maciej Małyga. Rozważając kolejne stacje Drogi Krzyżowej – w tym roku przygotowane przez ks. Wojciecha Brzoskiego, duszpasterza akademickiego z Poznania – przeszli spod Kościoła Uniwersyteckiego ulicami Rynku do Bazyliki Garnizonowej, gdzie Eucharystii przewodniczył o. kardynał Andres Arborelius, karmelita bosy ze Szwecji, ordynariusz Sztokholmu.
CZYTAJ DALEJ

Zasłonięty krzyż - symbol żalu i pokuty grzesznika

Niedziela łowicka 11/2005

[ TEMATY ]

Niedziela

krzyż

Wielki Post

Karol Porwich/Niedziela

Wielki Post to czas, w którym Kościół szczególną uwagę zwraca na krzyż i dzieło zbawienia, jakiego na nim dokonał Jezus Chrystus. Krzyże z postacią Chrystusa znane są od średniowiecza (wcześniej były wysadzane drogimi kamieniami lub bez żadnych ozdób). Ukrzyżowanego pokazywano jednak inaczej niż obecnie. Jezus odziany był w szaty królewskie lub kapłańskie, posiadał koronę nie cierniową, ale królewską, i nie miał znamion śmierci i cierpień fizycznych (ta maniera zachowała się w tradycji Kościołów Wschodnich). W Wielkim Poście konieczne było zasłanianie takiego wizerunku (Chrystusa triumfującego), aby ułatwić wiernym skupienie na męce Zbawiciela. Do dzisiaj, mimo, iż Kościół zna figurę Chrystusa umęczonego, zachował się zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów. Współczesne przepisy kościelne z jednej strony postanawiają, aby na przyszłość nie stosować zasłaniania, z drugiej strony decyzję pozostawiają poszczególnym Konferencjom Episkopatu. Konferencja Episkopatu Polski postanowiła zachować ten zwyczaj od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do uczczenia Krzyża w Wielki Piątek. Zwyczaj zasłaniania krzyża w Kościele w Wielkim Poście jest ściśle związany ze średniowiecznym zwyczajem zasłaniania ołtarza. Począwszy od XI wieku, wraz z rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. suknem postnym. Było to nawiązanie do wieków wcześniejszych, kiedy to nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne, prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we Mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania Mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia.
CZYTAJ DALEJ

Polichna. Rekolekcje - czas Bożej miłości

2025-04-06 06:56

Małgorzata Kowalik

W dn. 30 marca – 1 kwietnia w parafii św. Jana Marii Vianneya w Polichnie odbyły się rekolekcje wielkopostne. Czas wchodzenia w tajemnice Bożej miłości parafianie przeżyli pod kierunkiem o. Ryszarda Koczwary z Niepokalanowa.

Chcąc przygotować wiernych do głębokiego przeżycia Wielkiego Tygodnia, rekolekcjonista umacniał ich w cnotach teologalnych, eksponując, że fundamentem duchowości chrześcijańskiej jest wiara, a w jej skład wchodzi poznanie, doświadczenie emocjonalno-wartościujące i moralne działanie. Ukazując wartość Wielkiego Tygodnia, mobilizował do rozwoju wiary, mężnego jej wyznawania w każdych okolicznościach życia. – Trzeba pokazać, że jestem katolikiem, chrześcijaninem i nie wstydzę ani nie boję się wiary – powiedział. Przypomniał, że progresja wiary i wytrwałość w niej, bez względu na różnorodność doświadczeń życia, pozostaje nadrzędnym obowiązkiem chrześcijan, rodziców wobec dzieci i Kościoła wobec wiernych. Pytał więc: - „Co zrobiliśmy z dzieciństwem dzieci, czy mają one jeszcze dzieciństwo? Czy te, które wyjechały za granicę z braku miłości do ziemi, będą miały do kogo/czego wracać?”. Rekolekcjonista uwypuklił, że centrum wiary chrześcijańskiej stanowi Jezus Chrystus. Podkreślił, że „Jezus - centrum, kierownik i wyznacznik mojego życia, może uzdrowić mnie i moich najbliższych”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję